Ramiz Əsgərin özbəkçədən dilimizə çevirdiyi şeirlər-"Bəlkə nur vüsalın olmadı nəsib"




Analoq. az filologiya elmlər doktoru, professor, tanınmış türkoloq Ramiz Əsgərin özbək ədəbiyyatından dilimizə çevirdiyi şeirləri təqdim edir :

Erkin VAHİDOV

ÖZBƏYİM
(qəsidə)

Tarixindir min əsrlər
İçrə pünhan, özbəyim.
Sənə yaşıddır Pamir,
Ağsaç Tyanşan, özbəyim.

Qoy söyləsin Əfrasiyab,
Söyləsin Orxon yazısı,
Köhnə tarix üzüyündə
Bircə mərcan özbəyim.

Biruninin, Xarəzminin,
Fərabinin övladından
Əsli-nəsli, bəlkə özü,
Bəlkə tərxan özbəyim.

Ötdü bəlalı başından
Oynadıb şəmşirlərin,
Neçə xaqan, neçə sultan,
Neçə min xan, özbəyim.

Dağlar çevrəsində guya
Boğma əjdər oldu ha,
İki dərya – iki çeşmin,
Çeşmi-giryan özbəyim.

Qeysəri-rum nizəsindən
Bağrında dağ üstə dağ,
Çingiz, Batu qılıncına
Köksü qalxan özbəyim.

Yağdı dörd yandan daim
Başına tiri-kaman,
Ömrü qurban, mülkü tarac,
Yurdu viran özbəyim.

Dövr zülmünə və lakin
Bir ömr baş əymədin,
Sən Müqənna, sərbədar sən,
Ərksevər qan, özbəyim.

Sən nə Zərdüşt, nə də Budda,
Sən nə atəş, sənəm,
Adəmilik dini ilə
Tazə iman özbəyim.

Mərifətin şöləsinə
Çırpınıb zülmət ara,
Gözlərindən axdı tünlər,
Kövkəbistan, özbəyim.

Düzərək Mirzə Uluğbəy
Gürgani cədvəlini,
Sirli asiman tağına
Qoydu ilk nirvan, özbəyim.

Mir Əlişir nəvasına
Əks-səda verdi cahan,
Şeriyyət mülkündə oldu
Şahü sultan, özbəyim.

Elmü şeirdə şahü sultan,
Leyk təqdirinə qul,
Öz elində çəkdi qürbət,
Zarü nalan, özbəyim.

Mirzə Babur – sən, fəğanın
Saldı aləm üzrə od,
Şah Məşrəb qanı səndə
Etdi tüğyan, özbəyim.

Şeriyyətin gülşənində
Soldu məhzun Nadirə,
Sim təni yudu göz yaşı,
Gömdü ərman, özbəyim.

Ağladı firqətdə Firqət,
Həm müqimlikdə Müqim,
Ah-naləndən Hindü Əfğan
Qıldı əfğan, özbəyim.

Tarixin yazmağa, xalqım,
Min-min Firdövsi gərək,
Çünki bircə çəkdiyin ah
Min-min dastan, özbəyim.

Orda qaldı köhnə tarix,
Orda qaldı dərd, sitəm,
Getdi vəhmin, bitdi zəhmin,
Tapdı dərman, özbəyim.

Oldu göylərin çırağan
Tale günəşi ilə,
Oldu əsri qara şamın
Şölə-əfşan, özbəyım.

Mən vətənə bağ söyləsəm,
Sənsən orda bircə gül,
Mən vətənə göz söyləsəm,
Bircə müjgan, özbəyim.

Fəxr edirəm, ana xalqım,
Köksümü dağ tək gərib,
Kürəyində dağ götürən
Ey mərd dehqan, özbəyim.

Özbəyəm deyib cahana
Nə üçün mədh etməyim,
Özümü bilməyə dövrüm
Verdi imkan, özbəyim.

Mən böyük yurdun oğluyam,
Mən bəşər fərzəndiyəm,
Lakin əvvəl olsam sənin
Sadiq balan, özbəyim.

Mənə Puşkin bir cahandır,
Mənə Bayron bir cahan,
Leyk Nəvayi tək babam var,
Köksüm asiman, özbəyim.

Hara getsəm başda düppəm,
Şöhrətim, qədrin böyük,
Aləm üzrə adı məşhur
Özbəkistan, özbəyim.

Bu qəsidəm, sənə xalqım,
Ağ südü, duz hörməti,
Erkin oğlundan qəbul et,
Özbəyim, can özbəyim!

****

XURŞİDBANU VAHABQIZI
(Özbəkistan)
...Сендан миннатдор дил,
Сендан рози дил!
Балки нур висолинг бўлмагай насиб,
Бизни этмаса гар Аллоҳ муносиб?..
Умидлар руҳимни йўқлади!
Даҳл
Этдим яна ёруғ дунёларига!
Халос қилдинг кўзим гирёнларидан!
Сендан миннатдор дил,
Сендан рози дил!
Балки айтолмайин кетгум розидил?
Ҳатто жамолинг бир кўрмоғим гумон,
Бир бор суҳбатингдан бенасиб, бежон,
Эҳтирос, иштибоҳ-ла беихтиёр
Ўшал дунёларга қилурман сафар?
Аммо рози кетгум бугунги кундан,
Муродбахш, ҳаётбахш умидли кундан!

****
...Səndən minnətdar dil,
Səndən razı dil.
Bəlkə nur vüsalın olmadı nəsib.
Bizi etməsə gər Allah münasib...
Ümidlər ruhumu yoxladı!
Daxil
Etdim yenə aydın dünyalarına!
Xilas qıldın gözüm giryanlarından,
Səndən minnətdar dil,
Səndən razı dil.
Bəlkə söyləmədən getməm razı dil?
Hətta camalını görməyim güman,
Bircə söhbətindən binəsib, bican.
Ehtiras, iştibahla biixtiyar,
Başqa dünyalara edirəm səfər,
Amma razı getdim bügünkü gündən,
Muradbəxş, həyatbəxş ümidli gündən.

****

GÜLÇÖHRƏ
(Özbəkistan)
BƏXTİN XUMARI

Бездирди дард-аламлар
Жондан озори ўтди.
Умримга куз хукмрон
Қайтмас баҳори ўтди.

Топилмас бир харидор,
Дилнинг бозори ўтди.
Бахтли онларни эслаб
БАХТ нинг хумори тутди.

Гулчеҳрадек чеҳрамни
Кузнинг хазони ютди
Оҳ урарман, оҳларим
Буткул фазони тутди.

Тақдир деган бир бало
Бунча алам, ғам тутди?
Шодон дамларни эслаб
Бахтнинг хумори тутди.

Бахт деганнинг хумори
Бунча ёмон бўларкан?
Қўмсаб ўша кунларни
Рангинг сомон бўларкан
Бахт қадри ёмон ўтди
Хумори жондан ўтди.

***
Bezdirdi dərd-ələmlər,
Candan azarı ötdü.
Ömrə payız hökmran,
Dönməz, baharı ötdü.

Tapılmaz bir xiridar,
Ömrün bazarı ötdü.
Bəxt onları xatırlar,
Bəxtin xumarı ötdü.

Gülçöhrə tək çöhrəmi
Payız xəzanı ötdü,
Ah çəkərəm, ahlarım
Bütün fəzanı ötdü.

Təqdir deyən bir bəla
Bunca ələm, qəm tutdu?
Bəxtin xumarı ilə
Şad dəmini unutdu?

Bəxt deyənin xumarı
Bunca yaman olarmı?
Ötən günləri duyub
Rəngi saman olarmı?
Bəxt qədri yaman ötdü,
Xumarı candan ötdü

****

Dadaxon - Dədəxan
(Özbəkistan)
АЛПОМИШНИНГ СИНГЛИСИГА

Тоғлар йўлин тоғ тўсди,
Муштга айланди қулоч.
Айвонингни қор босди,
Аканг қани, Қалдирғоч?

Бир мунглиғ овоз ўтди,
Чалинмаган соз ўтди,
Баҳор ўтди, ёз ўтди,
Аканг қани, Қалдирғоч?

Полвонинг даврага сол,
Полвонман деб юрганлар.
Суюнчига жоним ол,
Алп ўғлини кўрганлар.

Мардлар йиғилган майдон,
Мардини кутади эл.
Чоҳдан чиқар полвонга,
Қирқ полвонинг бошлаб кел.

Қалдирғоч, эл омондир,
Номини айтиб келсанг.
Юрт сўраб келганларга
Акам қайтади, десанг.

Эшикда осиқ турар
Алп отининг тақаси.
Ёт элларда қолмайди
Мард сингилнинг акаси?

Кўнгилга ор солдими –
Ёт элда оқарган соч.
Кураш сенга қолдими,
Аканг қани, Қалдирғоч?

Ботир зоти ўлмайди!
Элга меҳри сўлмайди,
Сўлса – ботир бўлмайди,
Аканг қани, Қалдирғоч?
Етти йил – етти минг йил,
Алпсиз ўтади даврон.
Боботоғда занг босган
Тўқсон ботмонли камон.

Эрта тоғни титратар
Эр йигит туғилади.
Ватанни Ватан дея
Асровчи эр бўлади.

Аммо титроқ йўқ бугун,
Тоғлар ҳорғин ўй сурар..
Олисларда бир алп бор,
Тулпорларни туш кўрар.

Олис-олис йўлларда,
Бирда тўқ-у бирда оч.
Ёв алқаган қўлларда,
Аканг қани, Қалдирғоч?

Бу Ватанга шон керак,
Жон бергувчи жон керак.
Элга қаҳрамон керак,
Аканг қани, Қалдирғоч!?

****

Alpamışın bacısı Qaldırğaça (Qaranquşa)
(ağan, yəni qardaşın hanı deyib yerini soruşur)

Dağlar yolun dağ kəsdi,
Yumruğa döndü qulac.
Eyvanını qar basdı,
Ağan hanı, Qaldırğaç?

Bir qəmli avaz ötdü,
Çalınmayan saz ötdü,
Bahar ötdü, yaz ötdü,
Ağan hanı, Qaldırğaç?

İgidi dövrəyə sal,
Pəhləvanlar, ərənlər.
Muştuluğa canım al,
Alp oğlunu görənlər.

Mərdlər yığılan meydan,
Mərdini gözlədi el.
Quyudan çıxan ərə
Qırx igidi alıb gəl.

Qaldırğaç, el amandır,
Adını deyib gəlsən.
Yurd sorub gələnlərə
Ağam qayıtdı desən!

Eşikdədir, asılmış
Atın çulu-çuxası.
Yad ellərdə qalarmı
Mərd bacının ağası?

Könlünə ar saldımı
Yad eldə ağaran saç?
Döyüş sənə qaldımı,
Ağan hanı, Qaldırğaç?

Batır nəsli ölərmi?
Elə mehri solarmı?
Solsa, batır olarmı?
Ağan hanı, Qaldırğaç?

Yeddi il – yedi min il
Alpsız ötdü bu dövran.
Babadağda çürüdü
Doxsan batmanlıq kaman.

Sabah dağı titrədən
Ər igid doğulmalı.
Vətəni vətən deyə
Qoruyan ər olmalı.

Bir səs-səda yox bugün,
Dağlar yorğun düşünər.
Uzaqlarda bir alp var,
Qıratları düş görər.

Uzaq düşmən elində,
Bəzən toxdur, bəzən ac.
Yoxsa yağı əlində,
Ağan hanı, Qaldırğaç?

Bu vətənə şan gərək,
Can verməyə can gərək.
Elə qəhrəman gərək,
Ağan hanı, Qaldırğaç?!

Analoq. azскачать dle 10.6фильмы бесплатно

Daha tez məlumatlanmaq üçün yeni Facebook səhifəmizi