DƏRVİŞ-Ənvər Çingizoğlu-ESSE




SORĞU.-Nə gəzirsən, baba dərviş?
--Qismətimi!
SÖZÜN CANI. Səbr elə qismətin ayağına gəlsin. Gözləyən dərviş, muradına ərmiş. Tanrıya təvəkkül de, baba dərviş. Təvəkkül edən mətləbinə çatar. Yüyürüb-yortmaqla qismət tapmaq olmaz. Yola çıxdığın andan bəri yoxsulsan. Yoxluğa da tələsirsən. Baylıq, bolluq boyuna biçilməyib. Dərviş dilriş, -deyiblər. Dərd xirqəli, qəm bürüncəklisən. Bu yaşamı özün seçmisən. Bəla sənin libasındır. Səbr elə, baba dərviş, səbr elə!
Touhidə tapın, hikmət öyrən, məqamətdən keç, mənavini duy, nüktəni bil, vəzifəni tanı, qardaşını tap, nəfsini saxla, baba dərviş.
Təkcə yun xirqəylə, qurcuqlu zillə papaqla, kəşküllə, yoxsulluqla dərviş olmazsan. Saqidən sucuq alıb iç, əsriyib olduğun yeri unutma. Üzdüyün gölü, süzdüyün göyü unutma.
Arif ol, baba dərviş, alim olma. Aşiq ol, baba dərviş, abid olma. Abdal ol, baba dərviş, ağa olma. Bəndə ol, baba dərviş, bəy olma. Taxt-tac sənin nəyinə gərək. Doqquz dərviş bir kilimə sığmış, iki padşah bir iqlimə sığmamış.
QINAQ. Mal sahibi, mülk sahibi, hanı bunun ilk sahibi? Malım var deyirdin, ölüm var demirdin. Dünyanı dördəlli qamarlayırdın. Qarnından ötrü dünyanı dağıtmağa hazırdın. Çox aş, ya qarın ağrıdar, ya baş. Yemək adamı iki eləməz, uzaqbaşı yekə elər. Yekəliyə, yoğunluğa görə dünya dəyərmi?
Ərənlər arpa cadını, acı soğanı öynəliyə yeyib, doğru-düzgün diriliklərini sürmüşlər. Gözünü aç, ibrət götür. Qulağını aç, hikmət duy…
Səbr elə, baba dərviş, səbr elə!
SÖZÜN CANI. Ayda, ildə bir bazar, onu da dərviş pozar. Doğurdanmı, baba dərviş?!
Təqdirə yazılan tədbirlə pozulmaz. Fələyin yayını çəkən gəlmişmi cahana? Cəhd eləmə, baba dərviş, artıq cəhd çarıq yırtar. Səy etmə, artıq səy sərkərdanlıq gətirər.
Artıq-haramdı. Əl uzatdın harama, kəşkülü basdır samana. Şəriətdən, təriqətdən, mərifətdən, həqiqətdən əl çəkmək olarmı? Haqq didarını, tanrı qoxusunu nəyə dəyişdin baba dərviş? Dünya malı şirinmi?
Heçi, puçu baqidən üstünmü tutdun? Təkkədəkini də, Məkkədəkini də unutdun. Qaib ortaya gəlincə hazır haqqa yetir dedin. Uduzdun, baba dərviş, uduzdun.
İllət ilə dirilən möhnət ilə can verir. Fikrin nədi, baba dərviş, zikrin nədi?
YIR. Dərvişlik bir, iki deyil,
Hər kəslərin yükü deyil.

ÖYGÜ. Heydəri Səftərdi bizim pirimiz,
Qırxınıza taydı bizim birimiz.
SÖZÜN CANI. Ərənlər demiş: söyənə dilsiz, döyənə əlsiz, dərviş könülsüz gərək. Qorxma, baba dərviş, hər kəs ki, sənə toxuna, sinəsi tuş gələr tanrı oxuna. Güc gəl qorxuna. Nəfsini yen. Hikməti Loğmandan, budağı Salmandan alıb irəli get. Bağda gül açıb, gül üstə bülbül ötür. Dünya əmin-aman içindədir.
YUM. Yolun açıq olsun, baba dərviş.

Ənvər Çingizoğlu
скачать dle 10.6фильмы бесплатно


Daha tez məlumatlanmaq üçün yeni Facebook səhifəmizi