Sərvər Kamranlı:"Hardasa bir yetim uşağı görsən"

Sərvər Kamranlı:
Tarix: 22-09-2016, 18:58 Oxunma Sayı: 431 dəfə oxundu. Toplam: nəfər paylaşdı.


Sərvər KAMRANLI - ( Kamranlı Sərvər Rəhman oğlu ) 12.03.1987-ci ildə Yardımlı rayonunun Dağüzü kəndində ziyalı ailəsində dünyaya göz açmışdır.Erkən yaşlarından bədii yaradıçılığa başlamışdır.
Bir neçə kitabın həmmüəlliflərindəndir. Müntəzəm olaraq dövrü mətbuatda şeirləri və hekayələri ilə çıxış edir.Gənc Ədiblər Məktəbinin üzvü, Dünya Gənc Türk Yazarlar Birliyinin İdarə Heyətinin üzvüdür. Bakı Slavyan Universitetinin Yaradıcılıq Fakültəsinin məzunudur.


SƏNSİZLİK

Xəyalların qoluna girib,
uzaqlarda özünü axtarmaqdır
Sənsizlik.
Zamanından, məkanından asılı olmayaraq,
bəzən qollarını alnına yastıq edib
görüşmək eşqilə özünü yuxuya məhkum etmək,
Bəzən də gecələri yuxusuz açmaqdır
Sənsizlik...
Gündə geyilməkdən yamaq-yamaq olan yollarda
yolunu azmaqdır
Sənsizlik...
...Telefonun bir zənginə həsrət qalmaq,
Saatın əqrəbindən asılıb
ötənlərə nəzər salmaq,
səbəbsiz yerə gülüb,
səbəbsiz yerə ağlamaqdır
Sənsizlik.
Sənsizlik həm də
ələ qələm alıb
ağ vərəqlərə ləkə salaraq
günaha batmaqdır.
...Hə, bir də
Sənsizlik sənin yoxluğunda sənli olmaqdır,
sənlə olmaqdır.
Bax, budur sənsizlik...


RAHAT OLASAN

Durasan ayağa...özün-özünə,
Bir əlac qılasan, rahat olasan.
Tanrının əlindən qanı qaralmış,
Qələmin alasan, rahat olasan.

Artırıb sevincin, dəmin sayını,
Verəsən kədərin, qəmin payını.
Tapasan dərdlərin şah sarayını,
Taxtından salasan, rahat olasan.

Əzab qan ağlaya, gözlərin sıxa...
Ömürdən getməyə yaman darıxa...
Kədər qız cildində qarşına çıxa,
Saçını yolasan, rahat olasan.

Yerdə gün atılır ömürdən hələ...
Göylərin adama yazığı gələ...
Asa yaxasından, yağmasan belə,
Buludtək dolasan, rahat olasan.

İNDİ...

Yerdə görən nə görüb,
Hara qaçır adamlar...
Ta bilmir çəkilməyə
dara qaçır adamlar.

İndi kimsə kimsəni
vurmağa qar düzəltmir.
Vuranlar, elə vurur,
Yüz yerdən sar, düzəlmir!

Köhnə damlar altından
nağıl səsləri gəlmir...
Nəvələrin bildiyin,
Nənələr indi bilmir.

Eşqlə alışan qəlblər,
Soyuyub buza dönüb...
Neçə qəlbdə neçə qız,
Daha “qarqız”a dönüb.

ASILIB QALMIŞAM DƏRD YAXASINDAN...

Soyuqluğu necə yaman üşüdür,
Ağladır ruhumu, ağladır, Allah!
Atıb ev-eşiyin o qız gedəndən,
Bağlıdır qapısı, bağlıdır, Allah!
Asılıb qalmışam dərd yaxasından,
Özümdə özümə qənim olmuşam.
Hardadı bəxt yazan... tapıb soruşun,
Görün bu taleyi ondan almışam?
İçimdə oxunmur eşqin nəğməsi,
Yox olub könlümdən sevgili çağlar.
Gəl, qayıt evinə, ay ev yiyəsi!
Nə qədər evinin divarı ağlar...


GEDİRƏM KƏNDİMƏ UŞAQLAŞMAĞA

Yenə də yolları geyib əynimə,
Gözüm işlədikcə uzaq, gedirəm.
Hələlik dostlarla sağollaşmışam,
Özümdən özümə qonaq gedirəm!

Ora Vətənimin uca zirvəsi,
Orda ulduzlar da yaxındır yerə...
Orda bir qız ola səni sevəsi,
Hələ gəldiyini yuxuda görə.

...Özümü unudub, bənzəyib yada,
Xəyalım yol alıb, dərəyə, dağa.
Çəkdiyim qayğını qoyub Bakıda,
Gedirəm kəndimə uşaqlaşmağa.

DOĞULANDAN SONRA...

…Əvvəl dörd əllə yapışarsan yerdən,
Sonra yavaş-yavaş böyüyərsən.
Tamahkar olarsan-
Təkcə yerlə gözün doymaz.
…ayaq açarsan,
qalxarsan ayağa,
boylanarsan göylərə…
Ayaqlarınla yerdən tutub, əllərinlə göydən tutmaq istəyərsən…
Eşqə düşərsən.
Gah yerdəkilərə sevdiyini deyərsən,
gah da ki, göydəkilərə…
Tapdaladığın torpağı sevərsən,
…dünyanın belində fırlanarsan bir oxun ətrafında.
Günəşə çatmaq üçün, hərəkətin sürətlənməsini istəyərsən,
Arzuların qanad açmaz.
Hərəkətin bərabərliyindən dəyişməz aradakı məsafələr,
Yorularsan.
Düşmək istəyərsən dünyanın belindən,
Fırlandığından düşə bilməzsən.
Sonra bütün canlı və cansızların da dünyanın belində olduğunu dərk edib,
təskinlik verərsən özünə.
Hətta lağ edərsən dünyaya:
“Dünya, sanma fırladırsan hey məni,
Hünərin var dövr eyləmə, fırlanım!
…Nəhayət bir gün gələr-
Gözləmədiyin anda, hansısa bir varlıq alar səni dünyanın belindən.
Bir vaxtkı arzuların gerçək olar,
O zaman sevindiyindən bölünərsən iki yerə.
yerlər özünün olar, göylər ruhunun.


QOL AÇIB GÖYLƏRLƏ QUCAQLAŞASAN

Göz yumub dünyanın halına bir gün,
Özündən ayrılıb, uzaqlaşasan.
İnciyib, gedəsən bu yerüzündən,
Qol açıb göylərlə qucaqlaşasan.

Sevməyə ürəyin kimi, kimsəni,
Axtarıb tapmaya ta heç kim səni...
Qocalıq səpdikcə saçına dəni,
Sənsə yavaş-yavaş uşaqlaşasan.

Hardasa bir yetim uşağı görsən,
Boynunu bükülmüş, aşağı görsən...
Soyuqdan titrəyən dodağın görsən,
Girəsən qəlbinə, ocaqlaşasan.скачать dle 10.6фильмы бесплатно

Rəy Yazın



0 Valid XHTML 1.0 Transitional ILK-10