Sərəstan Gur:"Sizi daha çox sevən mənəm cənab Qəşəm Nəcəfzadə..."





Kimlərəsə dəyərindən artıq dəyər vermək Ədəbiyyatı dəyərsizləşdirir.

Bu yazımın digər yazılardan fərqli olacağına ümidiliyəm.

Ən böyük nüans isə çəkəcəyim adların konkretliyidir.

Bəzi şairlərimizin savadı sətiraltı məna ilə yazılan cümlələri oxumağa kifayət etmədiyi üçün,ağzına gələni yazmaqla qarışıq salırlar.

İlk olaraq mənim yaralı yerim,bəzi gənc yazarların "şeirin piknöqtəsi" adlandırdıqları Qəşəm Nəcəfzadə haqqında danışmağımdır.

Mənim Qəşəm Nəcəfzadə haqqında bir neçə yazım olsa da ona qarşı fikirlərim hələ də dəyişməyib.

Onun yaradıcılığından gənc nəsil heç nə götürə bilməz.Xalqın ağrılarını, ürək dağlayan tablolarını hecasız, qafiyyəsiz yazmaq şairlik deyil.

Bu xalq öz ağrılarını tanıyır və görür.Bir şairin bu ağrıları ölümsüzləşdirməsi üçün onu şeirləşdirib xalqına tanıtdırmağı bacarmaqdır.

Əgər qafiyyəyə sığmayan istedadın yoxdusa, yaxşı köşə yazarı olmağa çalışa bilərdin.

Şairsənsə, poeziya şöbəsinin müdiri vəzifəsiylə məsuliyyətlisənsə, belə yazılarla ədəbiyyatı uçuruma aparmağa haqqın yoxdur.

Bir -iki şeirini əlinə bayraq edib,bəzi tərəfkeşlərinlə məni nə tutduğum əqidədən, nə də ədəbiyyatdan uzaqlaşdırmağa gücün çatmaz.

Bəlkə də sizi daha çox sevən mənəm cənab Qəşəm Nəcəfzadə...

Axı dost acı söylər!

Sizi sevməyimin başqa bir səbəbini də deyim?!

Hər gün facebook səhifənizi yoxlayıram ki, bəlkə bu günkü şeiriniz şeir libasını geyinmiş olacaq.

Amma təəssüf.Elə köhnə hamam köhnə tas.

Kimlərisə qabağa verib özünü müdafiə etdirmək belə ədəbiyyat sevgisi deyil.

Ola bilsin Qəşəm Nəcəfzadə fantastik fikirlərin sahibidir.Yenə də şair deyil ki,deyil.

Və ya üstümə gələn "vəkil"lərinizə biri izah etsin ki,vaxtilə oğlunuz gündəmi təzələmək üçün Azərbaycan ədəbiyyatının bütün incilərinə daş atdı.

Onun fikirlərini saytlar manşetə çıxardıb yayanda siz bir qram narahat olmadınız.

O konuyla bağlı üstünüzə gələni də özünüzdən uzaqlaşdırdınız.

Ümumiyyətlə dilimizin,mədəniyyətinizin, mənəviyyatımızın mühavizakarlarının əlinə sizin yaxanız keçmədi.

Əkrəm Əylisli məsələsində oğlunuz onu müdafiə etdi.Sizin heç səsiniz çıxmadı.

Ən azından pis və yaxşı münasibət bildirməli idiniz.Bunu da eləmədiniz.

İndi nə oldu?Mən bundan əvvəl yazdığım yazıda sizi təhqir etməmişəm.

Bir balaca şeirlərinizi təhlil etmişəm.Haqqım da çatır.Ən azından oxucu kimi.

Qələmlə məşq eləməyə başlayandan üç-dörd belə yazı yazmışam.Heç kimdən aqressiv reaksiya görməmişəm.

Siz mənim üstümə gah inboxda gah da vəkillərinizlə hücuma keçmisiniz.

Amma mənim yaxama əl atmaq,hədə-qorxu gəlmək bir işə yaramaz.

Bəxtiyar Vahabzadə ilə sizin aranızda şərikli şair adını bölüşməkdən vicdan əzabı çəkirəm.

Əyər belədirsə AYB-dən xahiş edirəm ki, şairliyi də qaynaqçı sənəti kimi dərəcələrə bölsünlər.

1-ci dərəcəli şairlər,2-ci dərəcəli şairlər və.s.

Qoy güclü şairlərlə zəif şairlər eyni tərəzidə çəkilməsinlər.

Qaldı ki,gənc nəsilə tərəfkeşliklə,göz boyayan rüşvətlə deyil istedad müqayisəsi ilə qiymət verilsin.

Vicdan mühakiməsinə çəkilməməyimiz üçün.Yazının təməl sütunu, onurğası tənqiddir.

F.Dostoyevskinin ədəbiyyat haqqındakı bu fikri bəlkə də ən gərçək şeir haqqıdır."Ədəbiyyatın uçuruma getməsində hər kəs günahkardır".

A-dan Z-yə bir çox şeyləri qanmayanların yazısına super, əla yazan savadsız oxuculardan tutmuş AYB kreslosunda oturmaqdan şalvarı tərləyən rəhbərlərə qədər!

Əslində bəzi gənc yazarlarda günah yoxdur.Aşıq gördüyünü çağırarmaq deyimi ilə yola çıxsaq əsl günah bu irsi kimdən götürürlər bax ondadır.

Razıyam.Sərbəst vəznli şeirlər Mikayıl Müşfiqdən, Əli Kərimlidən gəlir.

Əli Kərimlini az da olsa oxuyub gəlin...

Hələ efirdə ağzından quş buraxdığı üçün qovulan gənc yazarı çörəyi dizinin üstündə olan "böyük ədib"adlandırıb.

AYB bu gün var, sabah yoxdur.Elə yaşayın ki,sabah vicdanınız üşüməsin.

Allahşükür Ağa,Məhəmməd Turan və digərlərini qaldırıb dağ başına çox qoymayın.

Axı onlar ədəbiyyatın zirvəsi olmağı bacarmayıblar.

Heç ətəyə də hələ gəlib çıxmayıblar.

Heç bilirsiniz bu bir neçə uşağa kömək etdiyinizə görə cəmiyyətdə necə qınağa səbəb olmusunuz.

Yadımdadır, bir zamanlar Salam Sarvanın şeirlərini şah əsərə çevirmişdiniz.Bəs O nə etdi?

Dedi Türklər köpəkdir!Bu onun deyil sizin günahınızdır.

Bəs eşitməmisinizmi ki, hər şey qədərində gözəldir.

Sözümün canı atın sürəti yavaş olanda şıllağ atır,o da qorxulu olmur.

Əsil qorxu isə sürətli atın şıllaq atmasıdır.Sözümü tutan tutdu...
скачать dle 10.6фильмы бесплатно


Daha tez məlumatlanmaq üçün yeni Facebook səhifəmizi