• 22:31 – “MADO Azərbaycan” restoranlar şəbəkəsinə mediatur təşkil olunub. 
  • 16:30 – Buludxan Xəlilov: “Ermənilər bununla artıq Rusiya ərazisinə qarşı da iddia irəli sürürlər” 
  • 13:30 – Ağdam rayon Məşğulluq Mərkəzinin direktoru vəzifəsindən azad ediləcəkmi?-ŞİKAYƏT 
  • 12:50 – 220 saylı məktəbdəki qalmaqalla bağlı yeni faktlar - Direktora qarşı korrupsiya iddiası 
  • 12:00 – Adnan Oktarın qurbanı :"Onlar məni öpməyə, oxşamağa başladılar" 
  • 11:00 – Mələk Heydərova:"Açıq geyinən əxlaqsız deyil, ay camaat" 
  • 23:00 – Tanınmış futbolçu 500 kənd sakininin kredit borcunu bağlayıb 
  • 22:21 – Allahşükür Paşazadə:"Elmar Vəliyevə atılan atəş həm də dövlətçiliyə qarşı açılan atəşdir" 

Bir zaman ayılıb görəcəyik ki,...Təhminə Serra yazır-

Bir zaman ayılıb görəcəyik ki,...Təhminə Serra yazır- Bir zaman ayılıb görəcəyik ki,...Təhminə Serra yazır-
Əgər vaxtı bir anlıq dayandırmaq və ya keçmişdə olanları bu günə gətirmək imkanım olsaydı, ilk növbədə kitaba olan sevgini, münasibəti bu gün üçün aktual edərdim. Ustad şairimiz Ramiz Rövşənin təbirincə desək:

Bir səhər yuxudan durub
Özünü uşaq görəsən.
Görəsən hamı evdədi,
Ölənləri sağ görəsən.

Söyləyə bilərsiniz ki, kitaba olan sevginin Ramiz Rövşənin bu bəndinə nə aidiyyatı var. Mənim üçün bu bəndlə kitaba olan sevgi arasında bir çox paralellər var. İlk olaraq şair bu şeirdə mümkün olmayanı oxucusuna xəyalən yaşadır. Və heç zaman mümkün olmayanı, yəni yuxudan durub, özünü uşaq kimi görməyin, uşaq vaxtı gördüklərinin yanında olmağını, tanıdığın, sevdiyin şəxslərin də ölmədiyini görməkdir.

Doğurdan da, qəribədir. Yuxudan oyanıb bu cür mənzərəni görüb və sonra yuxuya gedib yuxu görəcəksənsə elə yuxudaca adamın bağrı çatlayar.

Kitaba olan sevgi azaldıqca yaradıcı adama da sevgi azalır. Məsələn, kitabı oxunmayan şairə, yazıçıya avtobusda, metroda oturmağa yer vermirlər. Bir arayış, ərizə almaqdan ötrü onu günlərlə get-gələ salırlar. Övladını, nəvəsini birinci sinfə yola salanda isə direktor ondan beş-on manat "şirinlik" istəyir. Və ən əsası sovet dönəmində olduğu kimi yaradıcı adam istirahətə gedə bilmir.

Sadalaqdıqlarımın heç biri bu gün olmadığı kimi kitaba olan sevgi də yoxdur. Əslində kitabdan uzaqlaşdığımıza görə bir həyəcan təbili çalmaq lazıdır. Kitab yarmakaları çoxalmalı və gəncləri xüsusi olaraq kitaba cəlb etmək vacibdir.
Amma vacib olduğu kimi vacibdirmi. Əməl edilirmi bunlara?

Bir zaman ayılıb görəcəyik ki, bədii ədəbiyyatlar azalıb, yaradıcı insanların və dəyərli kitabların yerində də yel vurub yengələr oynayır.

Efirlərimizdə olan vəziyyət isə olduqca biabırçıdır. Gün ərzində istənilən kanalın tamaşaçısı olsan görəcəksən ki, efirlərdə bayağı müğənnilər günün 24 saatı meydan sulayırlar. Meydan sulayan müğənnilərin nə oxuduğu mahnının sözləri efir üçün yararlıdır nə də musiqisi.

Ən maraqlı nüanslardan biri də odur ki, bu gün televiziyaların heç birində ali təhsilli jurnalistlər aparıcılıq etmir. Müğənnilər, aktyorlar, produssürlər özlərin televiziya və mətbuat işçisi adlandırır.Bu qeyri-peşakarların səsi-sorağı Həsən bəyi qəbirdə də rahat yatmağa qoymur.Kişi hər gün qəbirdə qurcalanır və dirimizə söyür.

Efirlərdə çağdaş ədəbiyyatımızın bir sanballı nümayəndəsini görmək sanki qışda qaranquş görməyə bənzəyir. Bayağı, mənasız söz yığını ilə söz oynadan meyxana deyənlər də tərslikdən özlərinə şair deyir. Sizcə, bu yerdə şairə, şeirə hörmət olar?

Mirzə Ələkbər Sabir, Mirzə Fətəli Axundov kimi milli mənəvi dəyərlərimizi yaşadan dühalarımızın ruhu sizcə, o efirləri lənətləmir. Əlbəttə, lənətləyir. O ruhlar həm də bizi lənətləyir. Çünki biz o cür mənasız verilişlərə və o verilişlərdə iştirak edənlərə vaxt ayırırıq.

Efirlərdən və kitabxanalardan kitabların yığışdırılması eyni zamanda gələcək nəslin təlim-tərbiyəsinə də təsir edir. Bu gün əgər Bakıda və bölgə məktəblərində hər hansısa bir əxlaqsızlıq baş verirsə, bunun birbaşa günahkarı kitabsız qalmağımız və efirlərdə o cür adamların olmağıdır.
Təhminə Sərra
Analoq.az
скачать dle 10.6фильмы бесплатно

Rəy yazın:
ANALOQ TV