Bizi izləməyi unutmayın

#Yazarlar

MUROVDA QALAN HARAYLAR

1-04-2016, 17:11 | 1 0212 dəfə baxılıb.

Məhəmməd NƏRİMANOĞLU


Atam Nəriman Ələkbər oğlunun əziz xatirəsinə
MUROVDA QALAN HARAYLAR

Qaçqınçılıq, didərginlik hamımızı yaralayıb. Yaralarımızdan qan axmır, quruyub damarlarımız. Amma göz yaşlarımız qurumaq bilmir. Kimi dindirirsən, qan ağlayır, ağı deyir. Bulaqların suyunu sinəmizə çəkə bilmirik, gözlərmizdən axıdırıq ki, yanaqlarımızı və qurumuş dodaqlarımızı isladaq…
…Kəlbəcərsiz günlərimiz başlanmışdı. Aranda qohum evinə pənah gətirmişdik. Atamın heç nə yadına düşmür, sanki, orada qabar əlləri ilə tikib, kasıb ailəsini birtəhər içərisinə yığdığı və bunun üstündə də on beş günlük həbsxana həyatı yaşamamışdı. O zülmət gecələrdən «salamat çıxmış» balalarına şükr edirdi.
İllər boyu əl qabarıyla düzəltdiyi ev-eşik indi bir qara qəpiyə dönmüşd gözlərində. El-oba pərən-pərən düşmüşdü, itirilənlərin tapılmasına güman yox idi. Ona görə də heç nə olmamış kimi, səsini içinə salmşıdı atam. Üzdə özünü şax tutan atam içindən əriyir, üzülür, sınır, bizə isə şirin yalanlanla təsəlli verirdi.
İkigünlük «qonaqlığımız» ikiillik ömrümüzü (atamınkını isə ömürlük) aldı əlimizdən: «Kişi başqasının qoltuğuna sığnmaz, məni niyə cətirdiniz?»
Bu hirsli-hikkəəli sual dolu baxışlar yumruq kimi düyünlənib sanki başımıza dəyirdi. Əlacımız yox idi. Kimi yurdda qoyub çıxmaq olardı. Amma… Anam bunu bacarırdı. Ayrılmırdı ev-eşiyindən. Atamdan fərqli düşüncələri ilə həmişə ürəyiyumşaqlıq göstərən anamı budəfə yola gətirmək, qrad yağışının altından qoparmaq mümkün deyildi. Atamın açılmayan qaş-qabağından dəhşət yağırdı. Cürət edib dindirə bilmirdik. Hirsi, hikkəsi ilə dişlərini sıxması onun səyriyən dodaqlarından hiss olunurdu. Kişi kimi ömür sürənlərimizin hamısı da belə düşünürdü.
Apreldən iyunacan «dözə bildi» atam. Buna dözmək yox, günlərini saymaq deyərdin. Atalı günlərimdə atasızların (şəhid balalarının) dərdini çəkərdim, indi də atasızlıq dərdini yüklədiyim qəmli könlümü ovutmağa bir atalı axtarıam, arxalı yox.
1993-cü ilin iyunun 12-də dünyasını qəfil dəyişən atamın Göygöl rayonunun Aşıqlı kənd məzarstanlığındakı qərib qəbri indi ürəyimdə mənə doğma yurd, ata ocağdır, baxmayaraq ki, Kəlbəcər kimi, ora da tez-tez baş çəkə bilmirəm. Son günlər isə yolumuz qəbristanlıqara yamanca tez-tez düşür. Kəlbəcərlilər qırılıb-qurtardı vallah! Birinin dəfnindən çıxıb o birisininkinə tələsirsən. Yenə çatdıra bilmirsən, qalırsan gözükölgəli…
Tez-tez görüşünə gedə bilmədiyim atam «yuxularımda», xəyallarmda ilk kitabıma görə məni təbrik edib. «Dağların sinə dağı» kitabının nəşr edilməsi arzusu çin olsa da (atam inana bilmirdi ki, kitabı çap etirə biləcəyik, axı, heç cür imkanımız yox idi), bunu görmədi. Amma ruhu bildi, duydu və yuxumda «neynim, bala, öz evimiz, həyətimiz, dam-daşımız olsaydı, ilk kitabının qurbanını kəsərdim»,-dedi və küskün baxışlarla məndən uzaqlaşdı.
Çağırdım, səsimə özüm oyandım, atam yuxumda qaldı…».
Bura qədər sizə danışdığım bu «nağıl» 1995-ci ildə «Azərbaycan» nəşriyyatında çapdan buraxılmış «Yurd göynərtisi» kitabımda ön söz əvəzi kimi yazılıb. Bilmirəm ki, necə yazmışam, indi də oxuya bilmirəm, kövrəlirəm. Atamı sevindirmək istəyirəm ki, sən bir kitabımın çapını həsrətlə gözləyirdin. İndi on dörd kitabın müəllifi, yüzdən artığının naşiri və redaktoru olsam da, elə bilirəm ki, bircə kitab yazmışam. Axı, hər gün işdən çıxıb redaksiyaya yanıma gələndə «uşaq kimi» sevinirdin, mənim jurnalist olmağımla fəxr edərdin, çünki məni sənə tərifəlyən iş yoldaşlarım səni yaxşı tanıyırdı. Gözünü, böyük oğlun olduğum üçün mənə dikmişdin. Hoyuna çatırdım, deyəsən, zalım fələk qoymadı…
MUROVDA QALAN HARAYLAR
Atam Nəriman Ələkbər oğlu sonralar rayondakı təmir-tikinti idarsində mühafizəçi işləsə də, əvvəllər Otaqlıda sinif müəllimi olub. Anam Güllər Məmməd qızına dərs deyib, o zaman «sevgi məktubu»nu da «qonşu qızı»na – anama nöqtələrlə (işarələrlə) yazıb. Nə yazıqlar ki, vəzifədə olan qohumları onun oxuyub ali təhsil almasına kömək etmək əvəzinə, kolxozun mal-qarasını otarmağa, naxırçılıq etməyə göndərmişdi. Oxumadığım nağıl, dastan və rəvayətləri ondan öyrənmişəm.
Anam da orta-ixtisas təhsilli idi. Uzun müddət kitabxanaçı işlədiyindən, hər ikisi də gözəl mütaliəçi idi. Kitabı avazla, bədii qiraətlə oxuyardılar və bu, mənim ədəbiyyata marağımı bir az da artırırdı.
Atasızlıq illərimin ağrı-acılarını qələmə alıb on dörd «dastan bağlamışam», amma bircə kəlmə də olsun atam barəsində yazmamışam, utanmşam, çəkinmişəm, amma, əslinə qalanda, yazmalı idim, bir oğul kimi, qələm adamı olaraq və həm də ulusu-kökü, nəsil-nəcabəti nökər-naibli olduğu, yetim-yesirə sahib çıxdığı üçün.
Atamın babalarından bizə yadigar qalan «evdamı-otaq» albanların müqəddəs iqamtgahlarından olub və Otaqlı kəndinin adı da məhz bu abidə ilə bağlı olub. Kəlbəcər şəhərindəki məscidi qırmızıisfət sovetlər anbara döndərsələr də, Otaqlıdakına «əl gəzdirə bilməmişdilər». Və ağlım kəsəndn rayonun rəhbər işçilərinin məhrrəmlik ayının onuncu günü (qətl günü) Otaqlıya gələr, imamlarımızın ruhuna oxunan mərsiyyələrdə iştirak edərdilər.
Bu məscid atamın babası Məşədi Atakişiyə onun ulu babası Səfərdən qalmışdı. Kəlbəcərdən didərgin düşdüyümüz il orada məhərrəmlik ayının onuncu gününü, yəni «qətl günü»nü keçirmək mümkün olmadı, hansı ki, atamla dayım məscidi ciddi və əsaslı təmir etdirmiş, daha doğrusu, tamamilə yenidən qurmuşdular, əlbəttə, kənd camaatının köməkliyi ilə.
On yeddi ildir ki, (təbii ki, hələ torpaqlarımızı işğaldan azad etmədiyimizdən, bu rəqəmin dəyişəcəyi şəksizdir. Ola bilsin ki, bu yazılar Kəlbəcərin işğalından 18, 19, 20…. iraq olsun) atamın, indi də anamın qəbri ilə ilə birlikd qərib məzarını ziyarət edən anlarda daşa dönüb, mən də başdaşına çevrilirəm, axı, torpaq onu sıxmasın deyə, «sizi torpağa müvəqqəti tapşırırıq, Kəlbəcəri geri alandan sonra qaytaran kimi bizimlə siz də gedəcəksiniz doğma qəbristanlığa, ata-ananınızın yatdığı torpağa»,-demişdik. Demək, oğulluq edib Kəlbəcərə dön bilmirik. Bu borc da qalaqlandı o birilərinin üstünə…
İllər keçdi, ömrümüzü dərd sər oraq kimi biçdi. Anam atamdan gizlincə yazdıqlarını nəvələr Sənan, Kənan və Ələkbərə verib, «mən öləndn sonra atalarınıza verrsiniz»-demişdi. Orada dərd yumağı sarımşdı anam, Bir şerində isə məni tamamilə və haql olaraq, ittiham eləyirdi ki, axı, gör neçə ildi atanıza verdiyiniz vəddən keçib?!
Budur, həmin ittham dolu dərd yumağn dolaşmış kələfinin ucu:
Elə tamarzıyam dağ havasına,
Uduram zəhəri gör neçə ildi?!
Hamı çkiləndə öz yuvasına,
«Açmıram səhəri» gör neçə ildi?!
Kəlbəcərsiz dözümə bax, yaşa bax,
Min bir zülmə tab eyləyən başa bax.
Çox vədəsiz ömrə gələn qışa bax,
Dolandıq sərsəri gör neçə ildi?
Yetimxana, «yardım» payı – tsaddıq,
Tanımazdıq, tanıtdlar, biz daddıq.
Qəriblikdə ömrü yaman uzatdıq,
Görmürük Tərtəri gör neçə ildi?!
Oğul-uşaq bir-birindən aralı,
Hamısı da sinsindəny aralı.
Gül rəngimiz xəzan kimi saral,
İtirdik təpri gör neçə ildi?!
Güllər kimi xəstəhallar az deyil,
Kəlbəcərsiz ömrə gələny az eyil.
Sızıldayan kaman deyil, saz deyil,
Köklənmir telləri gör neçə ildi?!
Bilmirəm, təbiətin gözəl fəsli – yaşıl donlu baharı gəlndə niyə qm-qüssə fikrimi, əxyalımı belə dumana-çənə bürüyür. Deyəcəksiniz ki,y az havasıdır də, belə olmalıdır! Yaz dumanı dərəlrdə sürünəndə, gözəllər bulaq başından görünəndə, hr çmndn bir ççək drlndə mn d drdlərimin şələsini alıb çiyinlrimə alıb təngnəfəs oluram, ana!
Sisiz nə bahar, bizə nə də ki, yazdı,
Sızıldayan ürəyimin başıdır vallah!
Fikir-xəyal bu baharda elə azdı,
Düşündüm ömrümün qışıdır vallah!
Kəlbəcərsiz ömür sürdük, uzatdıq,
El qaçan yolları qırdıq, qısaltdıq.
Dolan gözlərmizi yazda boşaltdıq,
Tərtər kəlbəcərlilərin yaşıdır vallah!
Atam, dözümdə dağdın, qayaydın,
Anam, həsrətimi yenə duyaydın.
Fələk, Kəlbəcərdə bizə qıyaydın,
Deməyin Məhəmməd naşıdır vallah!
Dərd yumağı sarıram,
May gələndə dağlara.
Anam yadıma düşür,
Vay gələndə dağlara.
May gələndə dağlara.
Açmır, çiçək, solur gül,
Qan ağlar dəli könül.
Oxumur şeyda bülbül.
Qıy gələndə dağlara,
May gəlndə dağlara.
Guruldamaz göylərim,
Zəhər olar meylərim.
Susar tütək, neylərim,
Hay gələndə dağlara,
May gələndə dağlara.
Nə dağlar yaşıl geyər,
Nə bağlar yaşıl geyər.
Bənövşə boynun əyər,
Yay gələndə dağlara,
May gələndə dağlara.
Çən-dumana bürünməz,
Ayağına sürünməz.
Nərimanoğlu görünməz,
Bu ay gələndə dağlara,
May gələndə dağlara.



MUROVDA QALAN HARAYLAR
MUROVDA QALAN HARAYLAR
MUROVDA QALAN HARAYLARскачать dle 10.6фильмы бесплатно

Daha tez məlumatlanmaq üçün yeni Facebook səhifəmizi

REKLAM
RƏYLƏR

RƏY YAZIN

#Yazarlar

YALANÇI QƏHRƏMAN ANALAR

Müəllif hüquqları qorunur.
ƏTRAFLI OXU

#Yazarlar

Maya yazır...

Müəllif hüquqları qorunur.
ƏTRAFLI OXU

#Ədəbiyyat

Emin Akifin şeirləri

Müəllif hüquqları qorunur.
ƏTRAFLI OXU








ƏN ÇOX OXUNAN

kiosk.com.az tap az турбо аз tap.az qab qacaq turbo az oxu az oxu az xeberler www oxu xabaraz новости азербайджана mp3 yukle big az azeri bass indir yukle mp3 mp3 milli az son xeberler xabaraz radikal müxalifət milli.az Azərbaycan xəbərləri dünya xəbərləri aktual hadisələr bu günün xəbərləri BiG.Az - Böyük Azərbaycan en son xeberler Azerbaycan xeberleri 2017 müsavat siyasət iqtisadiyyat azərbaycan hadisə son xəbər dağlıq qarabağ gündəm qəzet ilham əliyev Bakı haqqin az новости ильхам алиев haqqin az азербайджан объявления интим услуг в баку погода в баку hava haqqinda melumat day az day.az Azərbaycandan və dünyadan xəbərlər - Qafqazinfo.az qafqazinfo minimum əmək haqqı 2018 anar nagilbaz porno anar nagilbaz video anar nagilbaz Xəbərlər Araşdırma Müsahibələr Reportajlar Xəbərlər Gündəm Hadisə Siyasət Cəmiyyət İqtisadiyyat İdman Dünya Video Maqazin Müsahibə Media Araşdırma Maraqlı Mədəniyyət Gülən Təhlükə Bank Biznes Enerji Əmlak Tender Vakansiya namiq caniyev a24az niyə quran onun üçün müqəddəs deyil anar nağılbazın video a 24 a24.az Yenicag.Az son dəqiqə ən son xəbər xəbər xəbəri xəbərləri yenicag yeniçağ gündüz kərimov vüqar zifəroğlu qarabag roma canli yayim yenicag zakirə zakirqızı basqın Azərbaycan Aşkın Niderlandın ofisinə bildirib şəhərində Haaqa təşkilatının diaspor Diasporrəhbəri həmçinin Afrin aparılır edilib Hazırda araşdırma əməliyyatından millətindən ardıcıl spy satellite destroyed eu doner kebab north korea missile hit own city arzu nağıyev axar/az axar.az lentaz lent az xabaraz musavat.az xeberler musavat iqtidar 134 nomreli 134 mekteb məktəb nömrəli olay bilmir söyləyir edirəm deyir bilmirəm söylədiyi xəstəsən Yaşamağa davam bilir qollarımı əməlinə qazandırmaq istəyib məktəbli deyən kəsirəm Bunları Cavidan Anasının sinif xarakterli hərəkətləri cinayət oxuyan zorakılıq aidiyyatlı bağlı orqanlara şikayət şəhər daxil hadisə vermis naziri müdafiə Dadaş Rzayevin nəvəsidir prokurorluğunda bağlı Təhsil sinfində hüquq hadisə yayıb olmuş oxuyan cinayət mühafizə əlaqədə yerləşən ayının otağında dekabr cinsi geyinmə soyunub idman zalının