MƏNİMKİ ŞƏHƏRLƏ DÜZ GƏLMİR,DƏDƏ,



Vaqif Qüdrət

MƏNİMKİ ŞƏHƏRLƏ
DÜZ GƏLMİR,DƏDƏ,

Yadam bu şəhərin küçələrində,
Mənə göz ağardır küçələri də.
Sevincim,kədərim içimdə yetim,
Kəndçi yetim olur şəhər yerində_
Mənimki şəhərlə düz gəlmir,dədə.

Bir ögey anaya bənzəyir hərdən,
Ümidim üşüyür buz nəfəsindən.
İnsanlar yanımdan biganə ötür_
Çox nahaq gəlmişəm bu şəhərə mən._
Mənimki şəhərlə düz gəlmir ,dədə.

Gülənə qoşulub gülə bilmirəm,
Dərdlinin dərdini bölə bilmirəm.
İnsantək yaşamaq bir yana dursun,
İnsantək yıxılıb ölə bilmirəm_
Mənimki şəhərlə düz gəlmir,dədə.

Haraya baxıram hasar,daş-divar,
Daşlara baxmaqdan gözlərim qabar.
Qəfəsə salınmış pələng kimiyəm,
O dağlar,düzlərçün ürəyim qubar_
Mənimki şəhərlə düz gəlmir,dədə.

Yan-yana söykənən daş daşa yaddır,
Baş ürəyə,ürək də başa yaddır.
Qapıbir qonşun da tanımır səni,
Az qala qardaş da qardaşa yaddır._
Mənimki şəhərlə düz gəlmir,dədə.

Burda kişi üzü maska altında,
Burda kişi sözü yel qanadında.
Üzüklü,sırğalı kişilər gördük,
Sırğanı görmüşdük qızda,qadında_
Mənimki şəhərlə düz gəlmir,dədə.

Kəndin ZƏHMƏT adlı öz allahı var,
Kişilik allahı,düz allahı var.
Öyrənib əqidəm təkallahlığa,
Vallah,bu şəhərin yüz allahı var_
Mənimki şəhərlə düz gəlmir,dədə.

Bütün bənd-bərəni yıxıb gedəcəm,
Dönüb öz məcrama axıb gedəcəm.
Həsrətim üşüyür yadlıq içində_
Vallah, bu şəhərdən çıxıb gedəcəm_
Mənimki şəhərlə düz gəlmir,dədə.скачать dle 10.6фильмы бесплатно


Daha tez məlumatlanmaq üçün yeni Facebook səhifəmizi