• 15:05 – Minnətdarlıq 
  • 18:00 – 700 ədəd çətənə kolu aşkar edilərək məhv edilib 
  • 16:30 – Qadın həyat yoldaşını bıçaqladı-Hadisə 
  • 15:00 – Neft ucuzlaşacaqmı?-Araşdırma 
  • 14:00 – Bakıda qeyri-adi oğurluq hadisəsi oldu 
  • 13:00 – Yeni televiziya kanalının yaradılması təklif olunub 
  • 12:00 – Prezident İlham Əliyev:"Qeyri-neft iqtisadiyyatımız altı ayda 1,7 faiz artıb" 
  • 11:00 – İçməli suyun verilməsi bu gün məhdudlaşdırılacaq 

BİR KİTABLIQ SÖZ…

BİR KİTABLIQ SÖZ… BİR KİTABLIQ SÖZ…
Bu yaxınırda bir köçkün qohumumgilə getmişdim.Ömrünün bu ahıl vaxtlarında,taleyinə, bəxtinə qaçqınlıq didərginlikpayı düşən doxsan yaşlı Sayalı nənə ilk baxışda gözümə çox narahat göründü.

Nə qədər narahatçılığını gizləməyə çalışsa da bacarmırdı.Başa düşürdüm ki,təklənmək istəyir.
Əvvəl elə bildim ki,gəlinindən ya oğlundan bir gileyi var.Eh nə bilmək olur.Dərddi adam elədi ki,heç ağlına belə gəlməz bir xırda işdənmi deyim, hərəkətdənmi,ehtiyatsız eyhamnanmı tez inciyə bilir,ürəyinə sala bilir.

Nə isə…

Məqam düşən kimi qapıya baxa-baxa qırıq-qırıq sözə başladı:

-Bir söz qoşmuşam,atamanam,-dedi.Söz ağzından çıxan kimi də utandı,allandı,xəzəl kimi titrədi.

-Çoxdandı səni gözləyirdim.

Mənə elə gəldi ki,dərdli və qədim bir bayatı söyləmək istəyir Sayalı Allahverdi qızı.Tez qələm-kağız çıxardım.Nəsə deməyə çətinlik çəkirdi.Təkid elədim.

-Uşaqlar bilməsin,- dedi,-güləcəklər.

Heç bir sözünə,hərfinə belə toxunmadan həmin oxşamanı,bəlkə də elə şeiri demək daha yerinə düşər,oxucuya təqdim edirəm.

Onu da deyim ki,Sayalı nənə ömründə heç vaxt bir xətt də olsa söz qoşmayıb.Kim bilir?

Ancaq böyük dərd onun ürəyində qövr edə-edə beləcə cücərib,sözə çevrilib,torpaq,yurd həsrəti, qaçqınlıq ağrı-acısı ilə.

Axar-axar çayımız,
işləməyən bulağımız,
dərilməyən çiçəyimiz,
otlamayan naxırımız,
calxalanmayan nəhrəmiz,
basılmayan qarınımız
qurumayan qurudumuz.
Çaşdıq öz yolumuzu,
çaşırdıq ağlımızı.
Dağdan endi sürümüz,
əmişmədi quzumuz,
mələr qaldı qoyunumuz.
Başı boranlı dağlar
dibi dumanlı dağlar
göynəyər itiyimiz
pişiyimiz,itimiz.
Gülümüz, çiçəyimiz
yanıb,sarala qaldı.
Örüş, biçənəyimiz
Allah,marala qaldı,
Maral da yaralı qaldı.
Mən nə deyim,a dağlar,
səndən qarmı istəyirəm?
Par-par buynuzlu
şüşə məməli mallarımı istəyirəm.

Dastanlarda deyildiyi tək söz tamama yetən kimi hər ikimizin yanaqlarınnan yaş diyrlənirdi.

Axirət dünyasının abi-havasını duyduğu bir məqamda,bəlkə də yır-yığış üçün hazırlaşdığı bir vaxtda,neçə-neçə əzizi uyuduğu bir torpaqda,bir qəbirstanlıqda özünə,öz ürəyində qəbir yerini belə müəyyənləşdirdiyi bir zamanda dünya ilə onun ədalətsizliyi ilə üz-üzə göz-gözə qalan Sayalı nənə də bir kitaba sığmayan bir kitablıq sözü beləcə dedi bir nəfəsə.

Artıq son vaxtlar dönə-dönə dərk eləmişdim ki, doğrudan da bu dünyanın qeylü-qalı varıymış.

Bir də bu dədə Ələsgərin misralara hopan öz ruhudu,indi mənim beynimdə fırlanan.

Ulu yurd-böyük dərd bundan sonra mənim yüz illik gedəcəyim yolsan.

Səni nə yazmaq mümkündü,nə söyləmək,heç bir kitaba da sığışan deyilsən.İndi heç bilmirəm sənnən kitabmı yazacam,yoxsa söz-söz əriyəcəyəmmı?

İndi neyləyim ki,qabağa naşı keçib ibrət dərsləri də verməyə çalışır.

İndi neyləyək: bəzi başı çıxmayanlar çiyinlərini də qabağa verir.İndi sənə uzaqdan baxa-baxa fikirləşirəm.Nəhəng dağlar uzaqdan daha nəhəng,daha vahiməli,daha əzəmətli görünür.

Dünyada böyük adında nə varsa hamısı da beləcə. Uzaqdan nəhəng görünür.Böyük Yurdlar da,Böyük dərdlər də.İndi olub keçənlərə xeyli uzaqdan baxa-baxa çox şeyləri,çox məqamları,çox pərdəli müəmmaları çox siyasətləri daha aydınlığı ilə görməyə başlayıram.

Oturub xırd eləmək üçün,daha doğrusu yazmaq üçün məqam gözləməli oluram.Ömürdən, ilhamdan,vaxtdan,kəmfürsətlərdən.Məqam da ki,beləcə başı bəlalıdı.

Tahir Talıblı
Əməkdar jurnalist
“Yeni fikir”
1989
скачать dle 10.6фильмы бесплатно

Rəy yazın:
ANALOQ TV