Bizi izləməyi unutmayın

BU İŞ BÜTÜN FOLKLOR ARAŞDIRICILARININ BORCUDUR

Автор: NIGAR1 от 4-04-2016, 23:28
BU İŞ BÜTÜN FOLKLOR ARAŞDIRICILARININ BORCUDUR
Vüqar Sədioğlu


Azərbaycan xalqının milli-mənəvi varlığının ən mühüm tərkib hissələrindən olan “Kitabi-Dədə Qorqud” dastanı ölkəmiz müstəqillik əldə edəndən sonra daha geniş təbliğ və tədqiq olunmağa başladı. Qədim xalq abidələrinin daha obyektiv, tendensiyasız, tarixi faktlar və məntiqə söykənən elmi dəlillər əsasında öyrənilməsi, araşdırılması, layiqli qiymətləndirilməsi istiqamətində irəliyə doğru atılan addımlar sistemli və ardıcıl olaraq davam etdirilməkdədir. Bütün bu işlərin təşkilində isə dövlətimizin rolu misilsizdir.

Buna misal olaraq 2000-ci ildə “Kitabi-Dədə Qorqud”un 1300 illik yubleyinin YUNESKO xətti ilə beynəlxalq səviyyədə təntənəli qeyd edilməsini xüsusu vurğulamaq olar. Bundan əlavə Azərbaycan Respublikası Prezidentinin “Kitabi-Dədə Qorqud”un alman dilində ilk tərcüməsi və nəşrinin 200 illiyinin qeyd edilməsi haqqında 20 fevral 2015-ci il tarixli sərancamı da misilsiz əhəmiyyətə malikdir.

Bu sərəncamdan sonra “Kitabi-Dədə Qorqud”la bağlı Azərbaycan Milli Elmlər Akademiyasında, Bakı Dovlət Universitetində, Azərbaycan Dövlət Pedaqoji Universitetində, Sumqayıt Dövlət Unuiversitetində, Naxçıvan Dövlət Universitetində və eləcə də qardaş ölkə Türkiyənin bir sıra elm və təhsil ocaqlarında neçə-neçə tədbirlər, elmi konfranslar keçirildi. Yeni tədqiqatlar ortaya qoyuldu, elmi jurnallarda çoxlu sayda araşdırmalar, çıxışlar və məruzələrin mətnləri dərc edildi.

Təvazökarlıqdan uzaq səslənsə də, qeyd edək ki, AMEA-nın Folklor İnstitutunun doktorantı olaraq Cəmilə Çiçəyin də iki irihəcmli məruzəsi Azərbaycan Milli Elmlər Akademiyasının Nizami Gəncəvi adına İnstitutunda “Kitabi-Dədə Qorqud”un elm aləminə məlum olmasının 200 illiyinə həsr olunmuş “EPOS VƏ ETNOS” (6-7 noyabr 2015-ci il) Beynəlxalq Simpoziumunda “Kitabi-Dədə Qorqud” dastanındakı məhəbbət motivləri ilə XX əsr Azərbaycan məhəbbət dastanlarının müqayisəli təhlili və Bakı Dövlət Universitetində keçirilən elmi konfransda “Kitabi-Dədə Qorqud” dastanında qəhrəmancasına elçilik və müasir Azərbaycan məhəbbət dastanları: oxşar və fərqli cəhətlər” maraqla dinlənirək, yüksək qiymətləndirildi.

O, “Kitabi-Dədə Qorqud” dastanındakı məhəbbət motivləri ilə XX əsr Azərbaycan məhəbbət dastanlarının müqayisəli təhlilin sərlövhəli məruzəyə görə hətta AMEA Folklor İnstitutunun direktoru, AMEA-nın müxbir üzvü Muxtar İmanovun, AMEA-nın Nizami adına Ədəbiyyat İnstitutunun direktoru, AMEA-nın vitse-prezidenti akademik İsa Həbibbəylinin və Azərbaycan Respublikasının Prezidenti yanında Bilik Fondunun icraçı direktoru, pedaqoji elmlər namizədi, dosent Səmədovun imzası ilə təşəkkür bəlgəsinə də layiq görülüb.


Burada məruzələr mövzusunun orijinallığına, qorqudşünaslıqda yeni istiqamət xarakteri daşıdığına görə alqışlanaraq, alimlər tərəfindən yüksək dəyərləndirilmişdir. Fikrimizcə, Cəmilə xanım bundan sonra da sistemli, davamlı şəkildə, dövlətimizin və möhtərəm


Prezidentimizin qayğısı altında bu istiqamətdə tədqiqat və araşdırmalarını davam etdirəcək, yeni-yeni nəticələr ortaya qoymağa çalışacaqdır. O, gözəl anlayır ki, bu iş bütün folklor araşdırıcılarının müqəddəs borcudur. Çünki bu qədim, findamental xalq abidəsinin daha dərindən öyrənilərək təbliğ edilməsinə, dünya ictimaiyyətinə və xalqımıza mahiyyətinin dürüst çatdırılmasına böyük ehtiyac var.
BU İŞ BÜTÜN FOLKLOR ARAŞDIRICILARININ BORCUDUR
BU İŞ BÜTÜN FOLKLOR ARAŞDIRICILARININ BORCUDUR
BU İŞ BÜTÜN FOLKLOR ARAŞDIRICILARININ BORCUDUR

ƏLİ MUSA -10 Yaşın mübarək

Автор: salamsalam от 4-04-2016, 15:48
ƏLİ MUSA -10 Yaşın mübarək

10 Yaşın mübarək

Elm və texnologiyanın inkişaf etdiyi bir dövrdə insan amili üçün ən ümdə duran ali vəzifələrdən biridə təlim və tədrisdi.Dövlət ailədən başladığı kimi hər birimizin cəmiyyətimizə savadlı kadr kimi yetişməmizdə ikinci ailəmiz olan təhsil ocaqlarımızın payına düşür. Bu il 10 yaşını qeyd edəcək belə təhsil ocaqlarından biridə boz dağın ətəyində yerləşən Mingəçevir Turizm Kollecidi.
Mingəçevir Turizm Kolleci Azərbaycan Respublikası Nazirlər Kabinetinin 13fevral 2006-cı il tarixli 45nömrəli qərarı və Azərbaycan Respublikası Mədəniyyət və Turizm Nazirliyinin 10aprel 2006-cı il tarixli 101 nömrəli əmri əsasında fəaliyyətə başlamışdır.
Kollecdə 12 ixtisas üzrə 2000-dən çox tələbəyə subbakalavr dərəcəsi verərək dövlətimiz və xalqımız üçün savadlı gənc kadrlar yetişdirir
Bü gün böyük fərəh və iftixarla deyə bilərəm ki, yüksək standarlara cavab verə biləcək yüksək kadr potensialına malik bu təhsil ocağının tələbəsi olmuşam.
Mingəçevir Turizm Kollecinin az yaşına olmasına baxmayaraq bu 10 il ərzində kollecin direktoru istəkli ziyalımız, iqtisad elmlər doktoru professor əyyub əyyubovun uğurlu təhsil siyasətidi ki, bu günə kimi kollec bir çox beynalxalq uğur və nailiyyətlərə imza atıb.
Hər bir gəncin arzusu olduğu kimi mənimdə arzum təhsil alıb dövlətimə və xalqıma savadlı kadr kimi yetişməyiydi.
Allahıma şükürlər olsun ki, həyatımda bu arzuya və uğura nail oldum
2008-ci ildə 9 illik təhsil bazasından sənədlərimi Mingəçevir Turizm Kollecinə verərək "Ibtidai təhsil" fakultəsinə qəbul oldum. Kollecə qəbul olunandan sonra kollecdə ilk tanıdığım şəxs direktor müavini gözəl ziyalı və səmimi insan yazıçı-publisist əşrəf əsgərov oldu.ƏLİ MUSA -10 Yaşın mübarək
Kollecdə oxuduğum müddətdə təhsilimdən başqa ən böyük uğurum və nailiyyətim kollecdə yaxşı tələbə və müəllim dostlar qazanmağım oldu.
Elə bu dostluğun bəhrəsidi ki, bu günə kimi dostluq etdiyim həmin kollecin Kadrlar şöbəsinin müdiri dəyərli dostum və əziz qardaşım Seyid Tacəddin əyyubovla hələ tələbə olduğum zamanda Tələbə Gənclər Təşkilatının üzvləri ilə birgə öz ənənə şəklini almış və indiyədək qorunan, hər bayramlarda Mingəçevir şəhərində yerləşən "Uşaq Nevroloji Sanatoriyasında" oln kimsəsiz uşaqlara bayram azuqələri aparıb bayramların təbrik edirdik.
Təhsil aldığım müddətdə yaradıcılıqlada məşğul olaraq dövri mətbuatda bir çox şeir və publisistik məqalələrimlə çıxış etmişəm. Azərbayacan Yazıçılar Birliyi Mingəçevir bölməsinin üzvüyəm.
Bu yay Orxan Nəşriyyatında şeir və publisistik məqalələrimdən ibarət "Sevgidir yaşadan məni" adlı ilk şeir kitabım işıq üzü görüb.
Yaxın bir zamanda isə "Illərdən gələn soraq" adlı ikinci kitabım işıq üzü görəcək.
Bu gün öz ixtisasım üzrə pedaqoji fəaliyyətlə məşul olmasamda hazırda Kəlbəcər rayon su-kanal idarəsində əmək fəaliyyətiylə məşğulam.
Sonda qeyd etmək istərdim ki, bu günə kimi hər qazandığım uğurun və nəaliyyətimin səbəbkarı 4 il ərzində təhsil aldığım Mingəçevir Turizm Kolleci olub.
10 Yaşın mübarək əziz kollecim.
O, gün olsun bundan böyük uğurlara imza atmaq əzmiylə.
100 Yaşa!

Əli Musa
Mingəçevir Turizm kollecinin məzunu

15 mart 2016-cı il

TƏHMİNƏ ÇAXMAQLI “Bu məzarda şəhid yatır”.

Автор: salamsalam от 4-04-2016, 14:11
TƏHMİNƏ ÇAXMAQLI “Bu məzarda şəhid yatır”.
Daha burda qurub bardaş
Qərənfillər ona sirr daş.
Ayaq saxla, yolçu qardaş,
Bu məzarda şəhid yatır.

MUROVDA QALAN HARAYLAR

Автор: INTIQAMADMIN от 1-04-2016, 17:11
Məhəmməd NƏRİMANOĞLU


Atam Nəriman Ələkbər oğlunun əziz xatirəsinə
MUROVDA QALAN HARAYLAR

Qaçqınçılıq, didərginlik hamımızı yaralayıb. Yaralarımızdan qan axmır, quruyub damarlarımız. Amma göz yaşlarımız qurumaq bilmir. Kimi dindirirsən, qan ağlayır, ağı deyir. Bulaqların suyunu sinəmizə çəkə bilmirik, gözlərmizdən axıdırıq ki, yanaqlarımızı və qurumuş dodaqlarımızı isladaq…
…Kəlbəcərsiz günlərimiz başlanmışdı. Aranda qohum evinə pənah gətirmişdik. Atamın heç nə yadına düşmür, sanki, orada qabar əlləri ilə tikib, kasıb ailəsini birtəhər içərisinə yığdığı və bunun üstündə də on beş günlük həbsxana həyatı yaşamamışdı. O zülmət gecələrdən «salamat çıxmış» balalarına şükr edirdi.
İllər boyu əl qabarıyla düzəltdiyi ev-eşik indi bir qara qəpiyə dönmüşd gözlərində. El-oba pərən-pərən düşmüşdü, itirilənlərin tapılmasına güman yox idi. Ona görə də heç nə olmamış kimi, səsini içinə salmşıdı atam. Üzdə özünü şax tutan atam içindən əriyir, üzülür, sınır, bizə isə şirin yalanlanla təsəlli verirdi.
İkigünlük «qonaqlığımız» ikiillik ömrümüzü (atamınkını isə ömürlük) aldı əlimizdən: «Kişi başqasının qoltuğuna sığnmaz, məni niyə cətirdiniz?»
Bu hirsli-hikkəəli sual dolu baxışlar yumruq kimi düyünlənib sanki başımıza dəyirdi. Əlacımız yox idi. Kimi yurdda qoyub çıxmaq olardı. Amma… Anam bunu bacarırdı. Ayrılmırdı ev-eşiyindən. Atamdan fərqli düşüncələri ilə həmişə ürəyiyumşaqlıq göstərən anamı budəfə yola gətirmək, qrad yağışının altından qoparmaq mümkün deyildi. Atamın açılmayan qaş-qabağından dəhşət yağırdı. Cürət edib dindirə bilmirdik. Hirsi, hikkəsi ilə dişlərini sıxması onun səyriyən dodaqlarından hiss olunurdu. Kişi kimi ömür sürənlərimizin hamısı da belə düşünürdü.
Apreldən iyunacan «dözə bildi» atam. Buna dözmək yox, günlərini saymaq deyərdin. Atalı günlərimdə atasızların (şəhid balalarının) dərdini çəkərdim, indi də atasızlıq dərdini yüklədiyim qəmli könlümü ovutmağa bir atalı axtarıam, arxalı yox.
1993-cü ilin iyunun 12-də dünyasını qəfil dəyişən atamın Göygöl rayonunun Aşıqlı kənd məzarstanlığındakı qərib qəbri indi ürəyimdə mənə doğma yurd, ata ocağdır, baxmayaraq ki, Kəlbəcər kimi, ora da tez-tez baş çəkə bilmirəm. Son günlər isə yolumuz qəbristanlıqara yamanca tez-tez düşür. Kəlbəcərlilər qırılıb-qurtardı vallah! Birinin dəfnindən çıxıb o birisininkinə tələsirsən. Yenə çatdıra bilmirsən, qalırsan gözükölgəli…
Tez-tez görüşünə gedə bilmədiyim atam «yuxularımda», xəyallarmda ilk kitabıma görə məni təbrik edib. «Dağların sinə dağı» kitabının nəşr edilməsi arzusu çin olsa da (atam inana bilmirdi ki, kitabı çap etirə biləcəyik, axı, heç cür imkanımız yox idi), bunu görmədi. Amma ruhu bildi, duydu və yuxumda «neynim, bala, öz evimiz, həyətimiz, dam-daşımız olsaydı, ilk kitabının qurbanını kəsərdim»,-dedi və küskün baxışlarla məndən uzaqlaşdı.
Çağırdım, səsimə özüm oyandım, atam yuxumda qaldı…».
Bura qədər sizə danışdığım bu «nağıl» 1995-ci ildə «Azərbaycan» nəşriyyatında çapdan buraxılmış «Yurd göynərtisi» kitabımda ön söz əvəzi kimi yazılıb. Bilmirəm ki, necə yazmışam, indi də oxuya bilmirəm, kövrəlirəm. Atamı sevindirmək istəyirəm ki, sən bir kitabımın çapını həsrətlə gözləyirdin. İndi on dörd kitabın müəllifi, yüzdən artığının naşiri və redaktoru olsam da, elə bilirəm ki, bircə kitab yazmışam. Axı, hər gün işdən çıxıb redaksiyaya yanıma gələndə «uşaq kimi» sevinirdin, mənim jurnalist olmağımla fəxr edərdin, çünki məni sənə tərifəlyən iş yoldaşlarım səni yaxşı tanıyırdı. Gözünü, böyük oğlun olduğum üçün mənə dikmişdin. Hoyuna çatırdım, deyəsən, zalım fələk qoymadı…
MUROVDA QALAN HARAYLAR
Atam Nəriman Ələkbər oğlu sonralar rayondakı təmir-tikinti idarsində mühafizəçi işləsə də, əvvəllər Otaqlıda sinif müəllimi olub. Anam Güllər Məmməd qızına dərs deyib, o zaman «sevgi məktubu»nu da «qonşu qızı»na – anama nöqtələrlə (işarələrlə) yazıb. Nə yazıqlar ki, vəzifədə olan qohumları onun oxuyub ali təhsil almasına kömək etmək əvəzinə, kolxozun mal-qarasını otarmağa, naxırçılıq etməyə göndərmişdi. Oxumadığım nağıl, dastan və rəvayətləri ondan öyrənmişəm.
Anam da orta-ixtisas təhsilli idi. Uzun müddət kitabxanaçı işlədiyindən, hər ikisi də gözəl mütaliəçi idi. Kitabı avazla, bədii qiraətlə oxuyardılar və bu, mənim ədəbiyyata marağımı bir az da artırırdı.
Atasızlıq illərimin ağrı-acılarını qələmə alıb on dörd «dastan bağlamışam», amma bircə kəlmə də olsun atam barəsində yazmamışam, utanmşam, çəkinmişəm, amma, əslinə qalanda, yazmalı idim, bir oğul kimi, qələm adamı olaraq və həm də ulusu-kökü, nəsil-nəcabəti nökər-naibli olduğu, yetim-yesirə sahib çıxdığı üçün.
Atamın babalarından bizə yadigar qalan «evdamı-otaq» albanların müqəddəs iqamtgahlarından olub və Otaqlı kəndinin adı da məhz bu abidə ilə bağlı olub. Kəlbəcər şəhərindəki məscidi qırmızıisfət sovetlər anbara döndərsələr də, Otaqlıdakına «əl gəzdirə bilməmişdilər». Və ağlım kəsəndn rayonun rəhbər işçilərinin məhrrəmlik ayının onuncu günü (qətl günü) Otaqlıya gələr, imamlarımızın ruhuna oxunan mərsiyyələrdə iştirak edərdilər.
Bu məscid atamın babası Məşədi Atakişiyə onun ulu babası Səfərdən qalmışdı. Kəlbəcərdən didərgin düşdüyümüz il orada məhərrəmlik ayının onuncu gününü, yəni «qətl günü»nü keçirmək mümkün olmadı, hansı ki, atamla dayım məscidi ciddi və əsaslı təmir etdirmiş, daha doğrusu, tamamilə yenidən qurmuşdular, əlbəttə, kənd camaatının köməkliyi ilə.
On yeddi ildir ki, (təbii ki, hələ torpaqlarımızı işğaldan azad etmədiyimizdən, bu rəqəmin dəyişəcəyi şəksizdir. Ola bilsin ki, bu yazılar Kəlbəcərin işğalından 18, 19, 20…. iraq olsun) atamın, indi də anamın qəbri ilə ilə birlikd qərib məzarını ziyarət edən anlarda daşa dönüb, mən də başdaşına çevrilirəm, axı, torpaq onu sıxmasın deyə, «sizi torpağa müvəqqəti tapşırırıq, Kəlbəcəri geri alandan sonra qaytaran kimi bizimlə siz də gedəcəksiniz doğma qəbristanlığa, ata-ananınızın yatdığı torpağa»,-demişdik. Demək, oğulluq edib Kəlbəcərə dön bilmirik. Bu borc da qalaqlandı o birilərinin üstünə…
İllər keçdi, ömrümüzü dərd sər oraq kimi biçdi. Anam atamdan gizlincə yazdıqlarını nəvələr Sənan, Kənan və Ələkbərə verib, «mən öləndn sonra atalarınıza verrsiniz»-demişdi. Orada dərd yumağı sarımşdı anam, Bir şerində isə məni tamamilə və haql olaraq, ittiham eləyirdi ki, axı, gör neçə ildi atanıza verdiyiniz vəddən keçib?!
Budur, həmin ittham dolu dərd yumağn dolaşmış kələfinin ucu:
Elə tamarzıyam dağ havasına,
Uduram zəhəri gör neçə ildi?!
Hamı çkiləndə öz yuvasına,
«Açmıram səhəri» gör neçə ildi?!
Kəlbəcərsiz dözümə bax, yaşa bax,
Min bir zülmə tab eyləyən başa bax.
Çox vədəsiz ömrə gələn qışa bax,
Dolandıq sərsəri gör neçə ildi?
Yetimxana, «yardım» payı – tsaddıq,
Tanımazdıq, tanıtdlar, biz daddıq.
Qəriblikdə ömrü yaman uzatdıq,
Görmürük Tərtəri gör neçə ildi?!
Oğul-uşaq bir-birindən aralı,
Hamısı da sinsindəny aralı.
Gül rəngimiz xəzan kimi saral,
İtirdik təpri gör neçə ildi?!
Güllər kimi xəstəhallar az deyil,
Kəlbəcərsiz ömrə gələny az eyil.
Sızıldayan kaman deyil, saz deyil,
Köklənmir telləri gör neçə ildi?!
Bilmirəm, təbiətin gözəl fəsli – yaşıl donlu baharı gəlndə niyə qm-qüssə fikrimi, əxyalımı belə dumana-çənə bürüyür. Deyəcəksiniz ki,y az havasıdır də, belə olmalıdır! Yaz dumanı dərəlrdə sürünəndə, gözəllər bulaq başından görünəndə, hr çmndn bir ççək drlndə mn d drdlərimin şələsini alıb çiyinlrimə alıb təngnəfəs oluram, ana!
Sisiz nə bahar, bizə nə də ki, yazdı,
Sızıldayan ürəyimin başıdır vallah!
Fikir-xəyal bu baharda elə azdı,
Düşündüm ömrümün qışıdır vallah!
Kəlbəcərsiz ömür sürdük, uzatdıq,
El qaçan yolları qırdıq, qısaltdıq.
Dolan gözlərmizi yazda boşaltdıq,
Tərtər kəlbəcərlilərin yaşıdır vallah!
Atam, dözümdə dağdın, qayaydın,
Anam, həsrətimi yenə duyaydın.
Fələk, Kəlbəcərdə bizə qıyaydın,
Deməyin Məhəmməd naşıdır vallah!
Dərd yumağı sarıram,
May gələndə dağlara.
Anam yadıma düşür,
Vay gələndə dağlara.
May gələndə dağlara.
Açmır, çiçək, solur gül,
Qan ağlar dəli könül.
Oxumur şeyda bülbül.
Qıy gələndə dağlara,
May gəlndə dağlara.
Guruldamaz göylərim,
Zəhər olar meylərim.
Susar tütək, neylərim,
Hay gələndə dağlara,
May gələndə dağlara.
Nə dağlar yaşıl geyər,
Nə bağlar yaşıl geyər.
Bənövşə boynun əyər,
Yay gələndə dağlara,
May gələndə dağlara.
Çən-dumana bürünməz,
Ayağına sürünməz.
Nərimanoğlu görünməz,
Bu ay gələndə dağlara,
May gələndə dağlara.



MUROVDA QALAN HARAYLAR
MUROVDA QALAN HARAYLAR
MUROVDA QALAN HARAYLAR

Altmışa dağlarda çata biləydik...

Автор: INTIQAMADMIN от 1-04-2016, 17:06
Əli Vahid Çaylı-60

Məhəmməd NƏRİMANOĞLU,
ASKEF-in üzvü, “Yenilik press” qəzetinin təsisçisi və baş redaktoru,
yazıçı-publisist.
Altmışa dağlarda çata biləydik...

“Sözün qüdrətindən boy verən poeziya” – onun zirvəsində Əli Vahid Çaylının yaradıcılığı görünür”



Bədii söz mülklü karvanının sarvanı olmaq o qədər də asan deyil. Söz zaman-zaman mütləqi-hakim olsa da, millət və xalqların mənəvi sərvəti kimi sevilib, qorunub, saxlanıb. Söz bu mənada xalqın tarixini yaşadan varlıqdır, yaddaşdır. Söz aqil dilində müdrik, nadan əlində kəmfürsət də ola bilir. Söz var, dağa qaldırır, söz də var ki, dağları təpəyə çevirir, güclü və müasir texnika kimi...
Zamanında və məqamında, yerində və məkanında işlədilən Xaliqi-Söz sahibinin ürfan təxəyyüllü olmasına işarə edir. Belələri zaman keçdikdən sonra kamil, aqil və müdriklər kimi tanınırlar. Amma, nə yazıqlar ki, onlar zaman keçdikdən sonra daha çox və olduqları kimi dərk edilirlər. Belə aqil, alim, müdrik dədələrimiz tarixi şəxsiyyətlər kimi də yaddaşlarda iz buraxırlar.
Əlbəttə, sərkərdə qalibiyyəti, əsgər döyüşkənliyi ilə sevilib. Sözə “ehya” verənlərimiz isə Dədə Qorquddan bugünümüzə kimi fəlsəfi düşüncələr müəllifi kimi yaşayıblar. Demək, Söz mənəvi qidamızdır, onu gərək elə istifadə edək ki, nəinki azalmasın, həm də leksikonumuz zənginləşsin, amma, təbii ki, yad ünsürlərlə yox.
Belə söz sahiblərimiz az olmayıb və nə yaxşı ki, davamçıları azalmır. Bu da əlbəttə, millətimizin və xalqımızın mənəvi sərvətlərindəndir.
Qələm və söz əhli ilə dostluq eləmək o qədər də asan deyil. Bir dəfə mərhum şairimiz Məmməd Aslan dedi ki, mən çox çətin adamam: yol getmək çətindir. Sonralar ustadın bu fikrinin doğruluğuna inandım. Ondan sonra söz və qələm adamları ilə ehtiyatlı davranmağa başladım. Qəlbləri şüşə kimi kövrəkdir: adicə çəp baxışdan da sına bilir.
Həyatın gözəlliyi onun rəngarəngliyindədir, bəsit olan nə varsa yorucudur,-deyirlər. Həyat başdan-başa fəlsəfədir, açılmamış, oxunmamış. Bir insan ömrü yox, qərinələr, əsrlər, minilliklər bəs eləmir ki, bu kainatın və onun əşrəfi sayılan insanın fəlsəfəsi açılsın. Planetlər kəşf edildikcə, insanın mürəkkəbliyi, bütün canlılardan daha çox kəşfə ehtiyacı olduğu üzə çıxır.
Hər gün qarşılaşdığın, üstəlik, həmsöhbət olduğun dostunun və tanışının iç dünyasını dərk etmək, bəzən ona bənzəmək və ya əksinə, onu özünə oxşatmaq cəhdləri də əbəs yerə baş qaldırmır ürəklərdə, könüllərdə, düşüncələrdə.
Filosofluq etmək kimi çıxmasın, həyatın amansızlıqları ilə üzləşdikdən sonra dahilərin zaman-zaman söylədiklərini sanki gözlərimlə gördüm və yaşamağa məcbur oldum. Həyatımın, deyərdim ki, həm duyğulu, həm də mürgülü dövründə doğma yurd-yuvamdan perik düşüb, qəriblik ömrü yaşadım. Sonralar dünyanın bir çox məşhurlarının belə mənim yaşadığım qaçqınlıq-köçkünlük ağrısı ilə baş-başa qaldıqlarını öyrənib bir qədər təsəlli tapdım. Ona görə yox ki, onlar da həmin ağrıları yaşayıb. Yəni, bu dərdi çəkən təkcə ötən əsrin sonlarında erməni vandalizminin qurbanları deyil, bəşəriyyətin və təbiətin təbii və süni fəlakətlərinin qurbanları az olmayıblar və təəssüf ki, həmin ağrı-acılar bu gün də yaşanır.
Kəlbəcərdən didərgin düşdükdən sonra qarşılaşdığım insanlar arasında özümə ən çox doğma bildiyim qanı-canı bir olan qohum-əqrabalar deyil, qələmi və sözü ilə xalqımızın gərəkli övladına çevrilənlər olub. O insanların arasında isə xüsusi olaraq elələri də olub ki, onları daha yaxın və doğma bilmiş, dərd-sərimi bölüşmüşəm.
25 ilə yaxındır çalışdığım «Azərbaycan» nəşriyyatında belə gərəklilərlə demək olar ki, hər gün qarşılaşır, həmsöhbətə çevrilir, fikirlərimizi bölüşür və bəzən də yüngülcə mübahisə ilə «küsüşürük» də. Belə küsüşmələr, əlbəttə, qısaömürlü olur. Axı, hər bir qələm və söz adamı qarşısındakının da onun kimi, «çörəyinin qələm və sözdən çıxdığını» yaxşı bilir. Bəzən ona da təəssüf edirik ki, bu peşənin sahibləri digərlərindən fərqli olaraq, əsl həmkara çevrilə bilmirlər. Elə onun nəticəsidir ki, jurnalistlərin ömür yollarını təkcə toz yox, daş-kəsək də basır. İlin əlamətdar günlərində belə yada salınmayan qələm əhli özü ilboyu digər peşə sahiblərinin vəsfi ilə məşğul olur, cəmiyyətin ağrı-acılarını ilkin yaşayır, problemlərin həllində vacib rol oynayırlar.
Gizli deyil ki, hər əlinə qələm alıb, qəzet səhifələrində cızma-qara edənlər də jurnalist məsuliyyəti daşımır, sözünə və özünə hörmət qoymağı və qoydurmağı bacarmır, sözün məcazi mənasında zurnalistə çevrilirlər. Belələri ilə hər addımbaşı qarşılaşdığımızdan, çox hallarda əsl söz və qələm sahibləri kölgədə qalır, unudulur, zəhməti dəyərləndirilmir, yollarda ömür sürsələr də.
Qələm dostlarımızın yubileylərinin çox sadə, təmtəraqdan uzaq keçirilməsi də bir özgə problemin nəticəsidir. Meyarlar qorunmadıqda, «səhv düşəndə yerimiz» əməksizlər əməkdar, qələmsizlər «Qızıl qələm»li olurlar. Deyərdim ki, haqqında söz açmağa çətinlik çəkdiyim qələm dostum Əli Vahid Çaylını tanıyandan onunla dostluq körpüsündən keçmək istəyəndən bəri bir neçə dəfə görüşsək də, qəlbimdə illərlə iz salanlardan biri kimi qalıb. Bəlkə də ilk tanışlığımızın tarixinin müqəddəsliyindəndir, bilmirəm. Onunla 2015-ci il mart ayının 7-də Türkiyənin Antalya şəhərində keçirilən “Avrasya şairlərinin antologiyası” kitabının təqdimetmə mərasimində tanış olduq. Bir süfrədə çörək də kəsdik. Ulu Şirvan torpağında (qədim Şamaxı rayonunun Çaylı kəndində “aldatma günü”-Gülüş günü”) doğulduğunu, dili poetik, qəlbi, ruhu lirik duyğularla silələndiyini də orada gördüm. Düzü, qələm dostumuz Elli Atayurdla hər ikisinin çıxışı məni daha çox cəlb eləmişdi. Sən demə, bu şair qardaşlarımın hər ikisi də saza vurğunluqları ilə də seçilirmiş...
Antalya səfərindən tanıdığım qələm dostumla hər gün eyni iş yerinə tələsirik. Bakının basabas, toz-torpaqlı, küçələrindən keçib “Azərbaycan” nəşriyyatına tələsirik ki...
Yox, deməzdim ki, hər gün könül xoşluğu ilə qazanc əldə edir, axşamlar əli, cibidolu evə dönürük. Yaradıcılıq ab-havası olmasa da, bir küncə sığınıb iç dünyamızın dərd-səriylə baş-başa qalırıq. Bundan tapdığımız təsəlli, çəkdiyimiz dərdi misralara düzüb könlümüzü, gözümüzü doldurub balaların yanına qayıdanda dünya bizim olur.
Bax, belə yaşayırıq onunla, digər qələm dostlarımızla.
Ömrünün və yaradıcılığının bahar fəslində olan qələm dostumuz məşədi Əli Vahid Səttar oğlu Xəlilbəylinin könül dünyasını vərəqləmək mənə də nəsib olub. Qarşımda dostumuzun ötən il çapdan buraxılan “Müqəddəs hissin daşıyıcısı” kitabı var. Sadiq dostlarımızdan biri olan şair-publisist, Prezident təqaüdçüsü, AYB-nin üzvü Hikmət Məlikzadənin tərtib elədiyi toplunun redaktori çox hörmətli ziaylımız, professor Ziyadxan Nəbibəyli, məsləhətçiləri isə professor Tahir Cəfərli ilə filologiya elmləri üzrə fəlsəfə doktoru Əminə Tüncaydır. Şair-publisistin yaradıcılıq nümunələri ilə yanaşı, onun şəxsiyyətini əks etdirən tutarlı fikirlər və rəylərin də burada cəmlənməsi sanki dostumuzun 60 illik yubileyinə bir hədiyyə-ərmağandır.
Hikmət Məlikzadə kitabın ön səhifələrinin birində yazır:
“Əyməz səni zülmün gücü, şadam, Əli vahid,
Ləl ilə könül ovlana, dadam, Əli Vahid...
...Əli Vahid Çaylının özünəməxsus deyim tərzi, yaradıcılıq üslubu var. O, əksər şeirlərində zəngin bədii tendensiyalarala dünyanın mahiyyəti və onun mövcudluğu, fəlsəfi və bədii fikirlərlə insan probleminin təşəkkülü və inkişaf mərhələləri barədə oxucuda geniş təsəvvür yaradır”...
Qələm dostim və iş yoldaşım Daşdəmir Əjdəroğlunun isə onun haqqındakı fikirlərinin hər biri dəyərlidir. Amma ən gözəli budur: “Sözün qüdrətindən boy verən poeziya” – onun zirvəsində Əli Vahid Çaylının yaradıcılığı görünür”.
Şair dostumun bədii yaradıcılıq üslubu və deyim forması müasirlərinkindən xeyli fərqlidir. Klassik janrların unudulmaması, yaddan çıxmaması üçün istifadə edilməsi Azərbaycan dilinə və ədəbiyyatına məhəbbətdən qaynaqlanır. Burada, qəzəl, məsnəvi, qoşma, gəraylı, sərbəst vəzndə toplanmış nümunələr yalnız bədii ifadələrlə zənginliyində deyil, həm də mövzu rəngarəngliyi ilə də diqqətəlayiqdir.
Bir lirik duyğulu könül ovunduran nazlamasına baxın:
İlk eşqim, qibləgahım,
Günəş olsun sabahım.
Axı nədir günahım,
Ay mənim küsənim, gəl!
Dərin mənalı, siyasi baxışlı bu bənddə nələr yoxdur ki:
El üçün şam kimi yanandan soraq,
Zənbur kimi şəhdi qanandan soraq.
Biləndən öyrənək, duyandan soraq,
Xalq bu yatanları oyatmır, niyə?
Burada S.Ə. Şirvani, yaxud M.Ə.Sabir sorğusunu hiss etdinizmi? Zaman dəyişsə də, eyham və ironiya ilə “səs salma, yatanlar qoy hələ yatsın”,-deyən klassiklərimizin yolunun davamçısı olan Əli Vahid isə həmin fikri bu gün belə nəzmə çəkir:
Çox yollar görmüşəm ikitərəfli,
Bir yol var – gedənlər qayıtmır, nədən?
Nə sirdir ki, qəfəsdəki qartalı
Ovutmur bir qayğı, ovutmur, nədən?
Əruzu gözəl bilən, bu klassik vəznin incəliklərini dərk etmək üçün şairin qəzəlindən bir beytə nəzər salaq:

Ya Rəbb, bizə hər kim ki gəlir, saz ilə gəlsin,
Versin qəmini dağlara, min naz ilə gəlsin.

Qəlbimdə qışa var gileyim, kim gələcəksə,
Bir güllü bahar, bir gözəl yaz ilə gəlsin...

Düşsün muğamın sehrinə bir nazlı mələk tək,
Uçsun Vahidin səmtinə, pərvaz ilə gəlsin.

Əli Vahid Çaylının kitabdakı bədii nümunələrini yetərincə göstərmək olar. Əslində, məqsədim qələm dostumuzun ömürnaməsini vərəqləmək, oradakı yaddaqalan xatirələrinə birini də əlavə etmək idi. Ona görə də poetik düşüncələr qoynunda ömrün zirvə baharına yetən, dönüb geri boylananda kədərlənməyən, qazancı söz mülkü, söz sərvəti olan Əli Vahid Çaylının 60 illik yubileyinə əliboş gəlməyin günah olduğunu düşündüm. Gümanım ürəyimin rişəsindən qidalanan sözlərimə çatdı, qardaş. İcazə verin Sizi bu tarixi, əlamətdar günlərinizdə dünya malı ilə yox, könül sovqatılı kəlmələrimlə təbrik edim. Həyatda uzun ömürlülüyü Sizə Yaradanımız bəxş etsin, sevilməyi, sevməyi, yaradıcılıq uğurlarınızın davamlı olmasını isə mən diləyim. Bax beləcə:

Ömrün zirvəsinə, ay Əli Vahid,
Kaş, o dağlarda çata biləydik.
Dərib gül-çiçəyin biz qucaq-qucaq,
Çəməni çiçəyə qata biləydik,
Altmışa dağlarda çata biləydik.

Quraydıq məclisi göy çəmən üstə,
Gələydi dost-tanış hey dəstə-dəstə.
“Yurd yeri” üstündə, həzin, ahəstə,
Bulaq nəğməsinə yata biləydik,
Altmışa dağlarda çata biləydik.

Qol götürüb asta-asta süzəydik,
Hər çəməndən bircə çiçək üzəydik.
Ayaqyalın, başı açıq gəzəydik,
Çiçək dənizinə bata biləydik,
Altmışa dağlarda çata biləydik.

Dilim yenə yaman yerdə kiridi,
Yurd həsrəti min dərdimdən biridi.
Çeşmə kimi gözüm nuru əridi,
Hardan gəldi bir bu xata biləydik,
Altmışa dağlarda çata biləydik.

Çəkəmmədik biz dağların nazını,
Çalammadıq ustadların sazını.
Məhəmmədə yazdıranda yazını,
Bir dostun ruhunu tuta biləydik,
Altmışa dağlarda çata biləydik.

ELDAR NƏSİBLİ SİBİREL - Mən ölmədim

Автор: salamsalam от 1-04-2016, 13:06
ELDAR NƏSİBLİ SİBİREL - Mən ölmədim


Mən ölmədim

Bu dünyaya niyə gəldim, bilmirəm?!
Zalım fələk, sənə yoxdur sözüm hey.
Dizin-dizin süründürdün dünyanı,
Yollarında qabıq qoydu dizim hey.

Ayrı saldın vətənimdən, elimdən,
Kilidləyib qıfıl asdın dilimdən.
Nəyim vardı, tutub aldın əlimdən,
Mənə qaldı bu dünyada dözüm hey.

Daşdan deyil, ağacdandır otağım,
Ağac üstə saman döşək yatağım.
Neçə dosta məzar oldu qucağım,
Mən ölmədim, deyən bərkdi üzüm hey.
1989


NƏ QƏDƏR GEC DEYİL

(Sən öz dərdini çək, atamın pulu məni yüz il də innən belə saxlaya bilər- deyənə)

Mənim nə dərdim var, nə çəkim, axı
Öz halal ruzumu qazana billəm.
Qəlbimin odundan bir ocaq catıb,
Qışda dövrəsində qızına billəm.

Ömrümü işığa aparır yollar,
Məndədir inadı kükrək sellərin.
Mənim dağdan ağır ümidlərim var,
Qoymaz daş altında qala əllərim.

Ürəyin sinəndə baxmır sözünə,
Dilin ömrün boyu yalan toxuyub.
Aldığın diplomu soxma gözümə,
Sənin yerinə dədən oxuyub.

Ancaq bir məsəli çıxarma yaddan.
Dibi sudan deyil varın, dövlətin.
Tutub qalmayacaq dünyanı atan,
Qanunu, hökmüdür bu təbiətin.

Bil ki, ağır olur elin töhməti,
Öyünmə atanın, gəl, varıyla sən.
Nə qədər gec deyil, alış zəhmətə,
Öyün əlləriyin qabarıyla sən.
12.01.1974

ELDAR NƏSİBLİ SİBİREL - Mən ölmədim


Torpaq Nəğməsi

Ana torpaq, ilk məskənim, son yerim
Dağın, dərən mənə arxa , həyandı.
Boynubükük bənövşələr-kədərim,
Alovlanan lalələrin-həyamdi.

Üfüqlərin xəyalımın yoludu,
Hər qarışın müqəddəsdi, uludu,
Yanğım olsa, göylərinin buludu,
İstəyimi bir baxışdan duyandı.

Bir zərrən də səni məndə yaşatdı
Yaddan çıxsa bir yer adı, daş adı-
Küləklərin yaddaşıma daş atdı,
Mürgüləyən xatirələr oyandı.

Min il keçsə ömür sənə yad olmaz,
Sənsiz bir gün ürəyimdə od olmaz,
Nəm duyğular atəşindən od almaz,
Ha yelpiklə, ha alışdır, ha yandır.

Baş açmadım, heç bu necə sirr idi?
Eşqim dəcəl uşaq kimi kür idi.
Bir gözəli görən kimi kiridi,
Axşam, səhər yollarında dayandı.

Ana torpaq susdurmaqçün düşməni,
Al, güllə tək sinəsinə sıx məni.
Bir saz üstə zəfər adlı nəğməni,
Sazım, sözüm bu dünyaya yayandı.

ELDAR NƏSİBLİ SİBİREL - Mən ölmədim

VAXTINDA DEYİLMƏYƏN SÖZ

Dedilər ki, heyfin gəlsin özünə,
Söz qaytarma böyüklərin sözünə.
Qanlı-qanlı baxır indi üzümə
Öz vaxtında deyilməyən sözlərim.

Daşa dönüb ürəyimdən asılıb,
Yaşa dönüb kirpiyimə qısılıb,
Kədər olub taleyimə yazılıb,
Öz vaxtında deyilməyən sözlərim.

Bir sevginin ləçəyində xal olub,
Kəmfürsətin fürsətinə yol olub,
İndi qəlbim qarşısında qul olub,
Öz vaxtında deyilməyən sözlərim.

Bu sirrimi bildirməsə yaxşıdır,
Yadı mənə güldürməsə yaxşıdır.
Məni vaxtsız öldürməsə yaxşıdır,
Öz vaxtında deyilməyən sözlərim.
1984

Türkəm mən

Mərə kafir,unutdunmu?
Azman türk oğlu türkəm mən.
Bir nərəylə halayları
Pozan türk oğlu türkəm mən.

Var dünyada yolum, izim.
Yox kimsəylə bir qərəzim.
Hər zaman haqqa tərəzi,
Mizan türk oğlu türkəm mən.

Azmamışam duman, çəndə.
Aç oxu tarixi məndə.
Şəhidə qəbri sinəmdə
Qazan türk oğlu türkəm mən.

Dözümdə- Bamsı Beyrəyəm,
Sözümdə- Yunis İmrəyəm.
Sazımda- dəli nərəyəm,
Ozan türk oğlu türkəm mən.
1994

NƏ TAPAR...

Bu dünyayın milyon-milyon sirri var
Sualından, sorğusundan savayı.
Kim düz baxıb gözlərinə ölümün?
Qurd ürəkli doğrusundan savayı.

Ər qəzəbi çaylar kimi bulanıb,
Vaxt olub ki, dağı, daşı dolanıb
Bu dünyada kimlər yaxşı dolanıb?
Oğrusundan, əyrisindən savayı.

Öz yolundan nə vurulur, nə sapar?
İlhamıyla qaya yarar, dağ çapar.
Bu dünyada sənətkarlar nə tapar?
Ürəyinin ağrısından savayı.
1987

DUYAN OLSA

Misra-misra ürək sancar sinəmdə,
Elə sanma ağrısından üzülləm.
Ömrun-günün səhərində şeh kimi,
Çiçəklərin yanağına düzülləm.

Dağ çayından ahəng alıb bu nəbzim,
Tufan olsa dalğasıyam dənizin.
Qayaların sərtliyindən, əzizim,
Göz yaşıtək damcı-damcı süzülləm.

Bir vüsalın güneyində gözüm var,
Hələ onun zirvəsində gözüm var,
Bu dünyada mənim bircə üzüm var,
Duyan olsa bir baxışdan sezilləm.

Arzularım, duyğularım təzə-tər.
Qara bulud görən kimi tez ötər.
Hədəfindən yayınsa da nə qədər,
Dəyər bir gün hədəfinə söz gülləm.

Daha məni xəyalına gətirmə,
Yollarında, izlərində bitirmə,
Demədimmi, gülüm, məni itirmə,
Tapammazsan axtarsan da yüz ilnən.
1980

Türklərə qarşı Ermənilərin soyqırım siyasətinin məntiqi kökləri haqqında

Автор: NIGAR1 от 31-03-2016, 21:52
Türklərə qarşı Ermənilərin soyqırım siyasətinin məntiqi kökləri haqqında
Muxtar Həsənov

Azərbaycan Təhsil Problemləri İnstitutu
Təhsil Texnologiyaları Mərkəzinin direktoru


Heydər Əliyev Azərbaycanda təkrar hakimiyyətə qayıtmasından sonra milli ideologiyanın formalaşması və azərbaycançılığın inkişafı üçün bir sıra mühüm fərmanlar imzaladı.

Onların içərisində 18 dekabr 1997-ci il tarixli «1948-1953-cü illərdə azərbaycanlıların Ermənistan SSRİ ərazisindəki tarixi - etnik torpaqlarından kütləvi deportasiya haqqında» və 26 mart 1998-ci il tarixli «Azərbaycanlıların soyqırımı haqqında» fərmanları xüsusi əhmiyyət kəsb edir.

Çünki, uzun illər azərbaycan xalqına qarşı həyata keçirilən tarixi ədalətsizliklərə həqiqi qiymət verildi, tarixçilərimizə isə bu sahədə tədqiqatlar aparmağa şərait yaradıldı. Arxivlər onların ixtiyarına verildi, əsl həqiqətlər üzə çıxmağa başladı.

Nəticədə isə yeni faktlara əsaslanan elmi tədqiqat əsərləri arxif sənədləri çap olunaraq sənədli filmlər çəkilərək xalqın öhdəsinə buraxıldı. Bu fərmanların vacibliyi həm də ondan ibarət idi ki, Azərbaycan növbəti erməni fitnəkarlığı ilə üzləşmişdi, 20% torpağını itirmiş, haqları tapdalanmışdı.

Azərbaycan həqiqətlərini isə dünya ictimaiyyətinə çatdırmaq lazım idi. Çünki, Dünya nə Azərbaycanı tanıyırdı, nə də onun keçmiş və ən yeni tarixindən xəbərdar deyildi.

Bunun əksinə olaraq ermənilər artıq «mənfi azərbaycanlı» obrazını Sumqayıt hadisələrindən dərhal sonra dünya ictimaiyyətinə çatdırmışdılar. Məhz əsl Azərbaycan həqiqətlərini dünyaya çatdırmaqda bu fərmanlar böyük rol oynadı və oynayır.

Ona görə də vaxtilə ümummilli lidermiz Heydər Əliyevin, indi isə Azərbaycan Respublikasının Prezidenti cənab İlham Əliyevin maksimum səy göstərərək münaqişəni sülh yolu ilə həll etmək üçün bütün vasitələrdən istifadə etmək siyasətlərini alqışlayırıq.

Çünki, müharibə son addımdır. Son addım isə zərurət meydana çıxdıqda atılacaq. İnanmaq istərdik ki, erməni təcavüzkarlarının qılıncla deyil, qələmlə başa salınması mümkün olacaq.

Çünki şəhid qanları ilə suvarılan torpaqlarımız yad tapdağı altında qala bilməz, torpaqdan qorxan ermənilər isə gec-tez bu torpaqları tərk etməyə məcbur olacaqlar. Bunun isə zamana ehtiyacı var!!!

Dünya xalqlarının intellekt səviyyəsi yüksəldikcə dövlətlərarası zidiyyətlər azalır, qeyri-insani mübarizə və rəqabət öz yerini sağlam və mədəni rəqabətə, yəni idmana, incəsənətə və s. verməkdədir.

Dünyanı öz axarından çıxaran sosialist sturukturu meydandan silindikdən sonra onun təsiri altında yaşamış dövlətlər yeni quruluşa tezliklə uyğunlaşa bilməyərək dünya dövlətlərinə inteqrasiya olunarkən milli baxımdan daha yaxın dövlətlərə arxalanaraq ehtiyatla öz yerlərini tutmaqdadırlar.

Bütövlükdə bu proses ədalətlilik baxımından heç də normal getməyərək haqsızlığın geniş yer almasına da zəmin yaradır. Belə ki, müəyyən dövr ərzində özgə torpaqlarını zəbt etməyə çalışanların işi sürətlə getsə də, öz tarixi torpaqlarının heç olmasa əlində qalanını qorumaq üçün ədalət uğrunda vuruşanların işi isə heç irəliləmir ki, irəliləmir.

Yəni, Azərbaycan bir kimsənin ərazi bütövlüyünə göz dikmədən, dövlətçiliyinə xələl gətirmədən müstəqil bir dövlət kimi özünün ərazi bütövlüyünü və dövlətçiliyini qorumaq üçün, haqq-ədalətin bərpası üçün əsl mücadilə etməkdədir.

«Qonşu» «Ermənistan» yalan, iftira böhtan və təcavüzkar yol tutaraq heç kimlə hesablaşmadan regionda ''at oynatmaq''la dünya dövlətləri ilə bir cərgədə irəliləmək istəyir. Hələ ki, onların bu istəklərinə dəstək verənlər də tapılmaqdadır.

Azərbaycan türklərinin tarixi torpaqları hesabına keçmiş rus-sovet imperiyasının «doğub» böyütdüyü, başı sığallanan bu respublika 70 illik ərköyünlüyündən əl çəkə bilmir.

Unudur ki, başı çox sığallananın başı qapazlanan günü də gəlib çatacaq. Onların başı sığallanan sovet imperiyası dövründə Türk soylu xalqlar dünya miqyasında açıq və gizli siyasətlə ən böyük əzab-əziyyətə, haqsızlıq, soyqırım, deportasiya, vəşilik və görünməmiş dəhşətlərə məruz qalmışlar.

Çox təəssüf ki, dünya dövlətlərindən Amerika, Fransa, Rusiya, İran və s. kimi bəzi nüfuzlu dövlətlər regionda tarixi həqiqətləri araşdırmadan ermənilərə dəstək verməyə cəhd göstərirlər. Təbii ki, bu addımları ilə onlar dövlətlərinin imiclərinə xələl gətirlər.

Özgə torpaqlarında müvəqqəti qərar tutan Ermənistan maddi və mənəvi dəstəyi qeyd etdiyimiz dövlətlərdən alır. Görünür bu ziddiyyət siyasi nöqteyi nəzərdən adı çəkilən dövlətlərin maraqlarına uyğundur.

Sual olunur; «bəs bu ziddiyyətin və düşmənçiliyin məntiqi kökləri haradan irəli gəlir?» Əgər dini fərqi əsas götürsək o qədər də inandırıcı deyil.

Düzdür bəzi xristian dövlətlərinin Ermənistana münasibətinin əsasını onların xristian olmaları təşkil edir. Ermənistana dini mənsubiyyətinə görə üstünlük versələr də Ermənistan onlara qarşı da sürüşkən mövqe tutaraq sədaqətli ola bilmir.

Yaxud müsəlman ölkəsi olan Azərbaycanla düşmənçilik aparan erməninin müsəlman İrana münasibətindəki yaxınlığın kökləri də çox maraqlıdır.

Ermənilərin beynəlxalq aləmdə bu cür qarışıq, dolaşıq və məntiqsiz siyasət aparmalarının məntiqi köklərinin əsas səbəbləri görəsən nədədir?

Bax elə bu səbəblərə aydınlıq gətirmək üçün də fəlsəfi bir fikrin üzərində dayanmalı olacağıq.
Dünyada hər bir şey əksliyin vəhdətində mövcuddur. Bu bütün canlı-cansız, gözə görünən - görünməyən (maddi - mənəvi) nə varsa hamısına aiddir.

Yəni gecə-gündüz, acı-şirin, isti-soyuq, yaxşı-pis, kişi-qadın, müsbət - mənfi yüklər və s. Vəhdətsiz həyat, dünya mövcud ola bilməz. Hətta insanın vücudunda da bu vəhdət, bu proses mövcuddur.

Yəni insanın mövcud olması üçün daim analiz-sintez, yaxud istinin soyuğa münasibəti və s. olduqda onun yaşaması mümkündür.

Hətta, Yer üzərində insanlar da genetik olaraq iki qrupa: müsbət və mənfi genetik proqramlara (yaxşı və pis) malik insanlara bölünürlər.

Dünya xalqları da içərisindəki mənfi və müsbət proqramlara malik insanlardan ibarətdir və xalqlar var ki, mənfisi, xalqlar vardır ki, müsbəti çoxluq təşkil edir.

Mənfi proqramlı insanlar erməni xalqı içərisində çoxluq təşkil edir. Bunu hətta tarix də sübut etmişdir ki, onlar öz aralarında sıx birliyə malik ola bilmirlər.

Mənfi yüklü insanlar çoxluq təşkil etdiyindən, yəni eyni adlı qütblər bir-birini dəf edir. Onların birləşməsi üçün müsbət yüklü proqrama malik ermənlərin sayı artmalıdır.

(Görünür onlar mənfiliyindən, biz türklər isə müsbətliliyimizdən öz aramızda birləşə bilmirik, bəli, etiraf olunası həqiqətdir ki, 350 milyonluq türk birləşə bilmir ki, bilmir).

Mənfi yüklü ermənilərin öz aralarında birləşməsi üçün yalnız genetik dəyişikliyə məruz qaldıqda mümkündür. Geni isə kişi deyil, qadının oğurlaması mümkündür.

Məhz bunun üçündür ki, erməni qadınları digər xalqlarla, xüsusən müsbət yüklü genlərin sahibi olan türk kişiləri ilə əlaqəyə daha çox meyllidirlər. Bu gen oğurluğu ilə onlar mənfi yüklü genlərini «erməni xəstəliyi»ni müalicə etmiş olurlar.

Hamıya sirr olmayan erməni xəstəliyi əsasən dörd formada özünü göstərir: birincisi qadınlarda büruzə verir, yəni cavanlıqda yaraşıqlı olan bu qızlar 30 yaşına çatmamış hədsiz qırışır, bir növ ipirəyirlər, ikincisi kişilərdə əsasən 40 -50 yaş ətrafında büruzə verir ki, bunun nəticəsi olaraq sonradan şikəst-iflic olurlar (gözü kor, qıçı topal, əyrim-üyrüm erməniləri o vaxtlar Bakıda çoxlarımız yaxşı görmüşük), üçüncüsü hamısının bədənlərində çox kəskin iyin olmasıdır (erməni evlərində məskunlaşanlar bunu da yaxşı bilirlər), dördüncüsü, beyin təzyiqinin qalxmasıdır ki, bunu həkimlərimiz daha yaxşı bilirlər ki, bununla onlarda vəhşilik son həddə çatır və şahidi olduğumuz vəhşilikləri törədirlər, bunların bu təzyiqlərini aşağı yalnız türk xofu, türk qılıncı salır. Onların bu qədər mənfi keyfiyyətləri-mənfi proqramlarını yalnız ən çox müsbəti olan yalnız türk genlərindən oğurladıqda yox edə bilirlər.

Qalaktikada gedən dəyişmələr, hərəkət zamandan aslı olaraq təkrarlanır və bu öz növbəsində planetlərə, o cümlədən Yerə də təsir edir.

Məsələn, Günəş şüalarının təqribən bir əsrdən bir aktivləşməsi və bu aktiv şüaların Yerin müəyyən hissəsinə düşməsi Yerdə enerjini çoxaldır, bu enerji isə dərinlikdəki qatların, lava və digər suxurların hərəkətə gəlməsinə səbəb olur və belə dövrlərdə zəlzələlər, təbiət hadisəlirinin sayı və ölçüsü artır, eyni zamanda torpaqdakı bioloji aktivlik də artır.

Bioloji aktivlik isə bütün canlıların, o cümlədən insanların da aktivləşməsinə gətirib çıxarır. Bu isə öz növbəsində siyasi aktivliyə gətirib çıxarır.

Hazırda türk torpaqları həmin aktiv əraziyə düşmüşdür. Bu aktivliyin nəticəsi olaraq baş verən təbiət hadisələrindən (zəlzələ, sellər, tufanlar və s.) çoxlu insan tələfatı olur. Bu tələfat Tanrı tərəfindən əvəzsiz qalmır.

Məsələn, 1139-cu ildə qədim Gəncə şəhərində baş verən dəhşətli zəlzələ nəticisində 230 minədək insan tələfatı olmuş və əvəzində Kəpəz dağının qoynunda dünyanın möcüzələrindən biri olan Göy-Gölü bəxş etmişdir.

Dünyanı bu gözəlliyə cəlb edərək dünya durduqca heç bir istehsalata malik olmadan belə turuzimlə həmin bölgənin güzaranını təmin etmək mümkündür.

Yaxud qardaş Türkiyədəki dəhşətli zəlzələlərin olması, əvəzsiz qalmayacaq və yəqin ki, Türkiyə XXI əsrdə sözünü deycəkdir (Ermənistan ərazisində baş verən zəlzələ də türk ərazisinə aiddir).

Qeyd etdik ki, bioloji aktivlik siyasi aktivliyə gətirir və siyasi aktivlik isə millətlərin öz müqəddaratının həll etməsinə təkan verir. Siyasi aktivlik bütün millətlərdə eyni baş vermir.

Məsələn, müsbət proqramlara malik olan və Tanrının yer üzündə haqq əsgərləri adlanan türklər aktivləşərək haqqın ədalətin bərpasına, dünyanın inkişafına səbəb ola biləcək yaradıcılıqla köklənirlərsə, ermənilərin isə yaddaşlarında olan genetik proqramlar mənfi yüklü olduğundan onların aktivləşməsi mənfi hadisələrin-haqsızlıq, ədalətsizlik, təcavüzkarlıq, yalan, böhtan, iftira, satqınlıq, vəhşilik və s. baş verməsinə gətirib çıxarır.

Yaxud, özgə torpaqlarını mənimsəmək, necə ki, bu gün onlar Azərbaycanın qədim İrəvan xanlığına aid torpaqlarını ələ keçirərək Qarabağ, Naxçıvan və digər bölgələrin hesabına baş tutması mümkün olmayan «Böyük Ermənistan» kimi xülyalara düşürlər.

Ən dəhşətlisi də odur ki, onlar xarici havadarlarından dəstək alaraq görünməmiş dəhşətlər törədir,türklərə qarşı soyqırım həyata keçirirlər.

Bu soyqırım XX əsrin əvvəlində olduğu kimi əsrin sonunda da davam etdi. Yəni XX əsrin ən dəhşətli faciəsi olan 1992 -ci il Xocalı soyqrımını həyata keçirdilər və ən dəhşətlisi də odur ki, bu dəhşətlərə dünya miqyasında göz yumuldu.

Bundan da dəhşətli soyqırımı XX əsrin əvvəlində 1918-1920 illərdə ermənilər qaniçən Andranikin başçılığı ilə türklərə qarşı həyata keçirmişlər.

Andranik öz dəstəsi ilə ilk və dəhşətli zərbəni Qars, Gümrü şəhərinə və bütün Şörəyel mahalına endirdikdən sonra İrəvan, Göyçə, Zəngəzur, Naxçıvan və s. bölgələrə irəliləmişdir.

Aradan bir əsrə yaxın vaxt keçsə də həmin soyqırım heç kimin yaddaşından çıxmamışdır.

Həmin dəhşətli hadisələrdən biri Şörəyel-Qars mahalının Məmmədabad kəndində 5 aylıq körpəni qapının bir dirəyinə, o biri dirəyinə isə ananı nizə ilə taxaraq qanları ilə divara «Ürəyi əmlik quzu və toglu əti istəyən türklər buyursunlar» yazısını yazan vəhşi daşnaklar bu hərəkətləri, yüzlərlə türkləri tövlələrə dolduraraq yandırmaları,1988-ci il hadisələrində türk uşaqlarını dəmir borunun içərisinə dolduraraq ağzını qaynaqlayaraq yandırmaları və s. vəhşiliklər ermənilərin hədsiz mənfi proqramlı-mənfi yüklü olduqlarını göstərən əyani sübutlardır.

Andranik Qars şəhərinin və ətraf kəndləri qılınc və nizədən keçirərək Gümrü şəhərinə yaxınlaşarkən, bütün Ağbaba və Şörəyelin camaatı müdafiəyə qalxaraq 500 araba ilə Gümrünün dinç əhalisini çıxarmağa başlayırlar.

Birinci geçə sobaların borularını dağın təpəsində top adı ilə yerləşdirərək erməni vəhşilərini aldadaraq 200 arabada dinc əhalini salamat çıxarsalar da, növbəti gün bunu anlayan vəhşilər növbəti 300 arabada yerləşən arvad-uşaq, qoca-cavan hamısını bir nəfər kimi qırmışlar.

Bu cür dəhşətləri törədən soyqırım həyata keçirən ermənilərə qarşı türk əsgərləri layiqli cavab verərək əli silahlı erməniləri yerində oturdaraq Andraniki tay qulaq etməliydilər. Bu cavab reaksiyası isə soyqırım deyil, soyqırıma cavabdır.

Bu gün onlar öz havadarlarına güvənərək «adımı sənə qoyum, səni də yana-yana qoyum» deyərək, həyasızlıqla soyqırıma məruz qaldıqlarını dünyaya car çəkirlər.

Hesab edirəm ki, dünyada nüfuzlu dövlətlər erməni qaniçənlərini vaxtında yerinə oturda bilməsələr, erməni təcavüzkarlarına cavab verən yeni Kazım Qarabəkirlər, Tələt Paşalar, Nuri Paşalar var və yenə tapılacaq.

Bu isə sonuncu addım deməkdir, bu addımdan digər xalqlar və dövlətlər də bəla çəkə bilər.

Xəyalə Sevil:"Sən də tam ola bilmədin"

Автор: NIGAR1 от 31-03-2016, 17:18
Xəyalə Sevil:"Sən də tam ola bilmədin"
Məktub

Sən də tam ola bilmədin.
Tamamlaya bilmədin,
Ürəyimin yarim qalan hissəsini...

Toxuna bilmədiyi xəyallarını
Gözləriylə qucaqlayan
Qadınlar var yer üzündə.
Müstəmləkə ürəklərin
Məhəbbəti böyük olur.
Böyük sevgiləri də
Böyük ürəklər alır.
Sənin ürəyin balaca,
Məhəbbətin balaca,
Cəsarətin balaca...

Sən də tam ola bilmədin.
Məni sevmək asan deyil!
birdənə

****************

Evim kimi qucaq yoxdu

Yenə tutulub göy üzü,
Tutulub, yağan olub.
Dəymədüşər buludlar
Yaman ağlağan olub.

Ağaclar payız fəslidi,
Yarpaqlar sarı qız kimi.
Torpağın soyuq qoynuna
Yıxılır qarı qız kimi.

Bir tənha külək üşüyür,
Qızınmağa ocaq yoxdu...
Pəncərəmi açıq qoydum,
Evim kimi qucaq yoxdu.

****************

Dərdi də sevəsən gərək

Göz yaşımı
Gözlərimin arasında paylayıram.
Biri sənin, biri sənin,
Eyni boyda ağlayın.
Dərdi də sevəsən gərək,
Əvvəlcə qucaqlayın.
Yanağımdan yaş uzanır yol kimi,
Baxıram itirdiklərimin arxasınca...
Ahh! Həyat,
Adamlarından soyudum,
Çəkildim qırağa.
Yaxşı ki, öz çiynim qalıb,
Başımı söykəyib ağlamağa.

Osmanlı və Avropa mədəniyyəti: Versal sarayında tualet yox idi

Автор: analoaz от 31-03-2016, 01:34
Osmanlı və Avropa mədəniyyəti: Versal sarayında tualet yox idi
Tarixçilər “tualetin” Şərqdən Qərbə keçməsi ilə bağlı həmfikirdilər. Lakin bu keçid əsrlərlə davam etmişdir. Orta əsrlər Avropasında görülən epidemiya xəstəliklərinin başlıca səbəbi məhz bundan ibarət idi.

Osmanlı imperiyasının sahib olduğu mədəniyyət və həyat tərzi Avropa üçün nümunə idi. Bu gün məşhurluğunu itirmiş Osmanlı Türk hamamları təmizliyi ilə bir zaman çox əhəmiyyətli idilər. Hamam anlayışı Avropa üçün təmiz olmaq və “duş qəbul etmə” mədəniyyəti ilə meydana gəlməsində liderlik etmişdir. Daha maraqlı isə budur ki, Avropada “tualet anlayışı” yox idi. 1600-cü illərdə tualet anlayışından ümumiyyətlə xəbərsiz idilər.

1667-ci il tarixində Osmanlıda "Tualet vəqfi" qurularkən, Avropada tualet bilinən anlayış mövcud deyildi. İnsanlar ehtiyaclarını boş tapdıqları sahələrdə, ya da evin içində aradan qaldırıb, çölə atırdılar. Buna görə də, şəhərlərdə pis qoxu yayılırdı. Hündür dikdaban ayaqqabılar, çətirlər, yelpiklər məhz bu səbəbə görə dəbdə idi. Osmanlıda isə bu ərəfələrdə hər yerdə, hər küncdə olan tualetlərin sayı artırdı.

Fransanın paytaxtı Parisdə tikilən tarixi Versal sarayının maraqlı xüsusiyyətindən biri 1768-ci ilə qədər sarayda tualet, kanalizasiya sisteminin mövcud olmaması idi. Səbəbi; sözügedən dövrdə zadəgan anlayışına görə, onların istədiyi yerdə ehtiyaclarının qarşılanmaları idi. Bu səbədən, Avropanın Versal sarayının qoxusu "Avropadaki bütün saraylardan fərqli" (Memoirs: Duc de Saint-Simon ) idi. 1789-cu ildə Fransa inqilabından sonra, sarayda cəmi 9 tualet vardı və onlar kral ailəsinə məxsus idi.

Sarayın digər işçiləri isə təbii ehtiyaclarını qablardan istifadə etməklə aradan qalıdrardılar və bu qoxular sarayın ümumi atmosferinə olduqca mənfi təsir göstərirdi. Saray işçiləri təbii ehtiyaclarını aradan qaldırdıqdan sonra pəncərələrdən bayıra boşaldırdılar. Bir çox hallarda isə ehtiyaclarını ödəmək üçün sarayın dəhliz və divar sobalarından istifadə edirdilər.

Avropa tualetlə sonralar 18 əsrin əvvəllərində “tanış oldu”. Bu vaxtlarda artıq saray künclərində tualetlər vardı, krallar və aristokratlar üçün ehtiyac aradan qaldırma sandıqları hazırlanırdı.
Dos. Dr. Səid Öztürk Osmanlıda “tualet” anlayışının Qərb ilə müqayisədə kifayət qədər irəlidə olduğunu söyləyir. Dos. Dr. Öztürk belə nəql edir: "Qərb ilə müqayisədə Osmanlıda tualet vəqfinin olması fövqəladə bir üstünlükdür. Çünki, bu tarixdə Qərb dünyasında tualet mədəniyyətindən bəhs etmək mümkün deyildi. Sonrakı dövrlərdə vəziyyət yenə də eyni idi. Qərb tualetlə sonralar tanış oldu. Osmanlı İmperatorluğunda təmizlik , sağlamlıq, gözəllik, gözəl qoxu çox əhəmiyyətli mövzu idi. Sağlam və dinc həyatın gərəyi hesab edilən təmizlik və gözəl qoxu günümüzə qədər gələn arxiv sənədlərindən də aydın olur”.

Avropada hamam və təmizlik sahəsinin keçmişi, xristianlığın orta əsrlər boyunca Avropaya hansı təsirlər göstərdiyinin tarixdən şahidiyik. Osmanlılardan başqa, yalnız Roma saraylarında hamam mədəniyyəti inkişaf etmişdir. Hamamlar eyni zamanda mədəni görüşmə məkanları idi. Yığıncaq sahələri, əyləncə sahələri, kitabxanalar kimi mədəniyyət suyun ətrafında bir mədəni görüşmə nöqtəsinə çevirilirdi. Təbii ki, buna dini baxımdan çox xoş qarşılanmayan əyləncələr də yoldaşlıq edirdi.

Xristianlıq Avropada yayılarkən, Roma çökməyə başladı və hamam mədəniyyəti tamami ilə yox olmağa başladı. Kilsə bədənin tamamilə yuyulub təmizlənməsini şəhvətləndirici olacağını əsas gətirərək təmizliyi xoş qarşılamırdı. Avropanı yüz illər davam edəcək çirkab içində yaşam dövrü başladı. Tualet mədəniyyəti, duş mədəniyyəti, təmizlik mədəniyyəti yox oldu. Sonrakı əsrlərdə Avropada müxtəlif yoluxucu xəstəliklərin yüksək ölüm nisbətləri təmizliyə prinsipial olaraq qarşı olan bu yanaşmanın dərin bir təsiri vardır.

Avropada zadəganların saray bağçasında çətirlə dolaşmalarının əsas səbəblərindən biri pəncərədən xidmətçilərin boşaltdığı pisliklərdən qorunmaları idi. Sabun olmadığı üçün, yuyunmaq normal gigiyenik qaydada mümkün deyildi.

1388-ci ildə İngiltərə kralı II Richard göl və dərələrə nəcis tökülməsini qadağan edir. Ancaq hara ediləcəyini söyləməyi də unudur. Zavallı xalq nə etsin? Həlli küçədə axtarır. İnsanlar evilərndə çıxardığı hər cür pisliyi; böyük, kiçik, nə varsa küçə pəncərəsindən aşağı tökərdilər. Bu vəziyyət o qədər adi hal almışdır ki, Edinburqda gecə küçəyə çıxmaq məcburiyyətində olan hər kəs, başına bir oturağın boşaldılmasının qarşısını almaq üçün, davamlı olaraq "heed your handle" (əlindəkinə diqqət et) deyə qışqırmaq məcburiyyətində qalırdı.

Deyilənlərə görə, fransızların ətir icad etmələri məhz bu səbəblə bağlıdır . Diqqət etsəniz, hər ətirdə "Eau De Toilette" yazısı var. Mənası “tualet suyu” deməkdir. Avropalılar tualletdən çıxdıqdan sonar, ətir istifadə edərlərmiş, yəni "yuyunmuruq, amma bir az gözəl iylənərik" deyərlərmiş.

Fransızların Louvre muzeyində Osmanlı ətir arxivi mövcuddur. Osmanlıların sahib olduğu dəyərlərdən biri də dünənini geridə buraxmış Avropa dövlətləri idi ki, bu gün bizim də onlara söylədiklərimiz “unudulmuş” kimi hesab edilə bilir.

Gözəl qoxunun sənət halına gəldiyi Osmanlı əsərlərində, ənənə olaraq qonağın xarici dövlət elçisi və ya qonşu olmasına baxmayaraq, gülsuyu və buxur ikramı ilə qarşılandığı bildirilir. Mövlud, qarşılıq, həcc qarşılanması və digər dini toplantılarda gül suyu tökmə adəti hələ də davam etdirilir.

Güldən istifadə yeni inşa edilən və ya təmir edilən məscidlərdə gül suyu ilə yuyulması adəti mövcud idi. Gül suyu həm də Osmanlı mətbəxinin bir parçası idi. Güllaç, su muhallebisi, güllabiyə və şərbətləri misal göstərmək olar.

Tarixi mənbələrdə dəri və göz xəstəliklərinə qarşı dərman olaraq gül yağının istifadə edilməsi barədə məlumat var.

Xəttatlar Qurani Kərimi yazarkən, istifadə edilən mürəkkəbin müşk və əmbərdən yazdıqları əlyazmalar bu gün də xoş qoxularından hiss edilirlər. Osmanlılar, gözəl qoxunun adamı sakitləşdirəcəyinə inanırdılar. Bəzi araşdırmaçılar, Osmanlıda qoxu mövzusunun dövlət siyasəti olmasından belə bəhs edir. Topqapı sarayında qoxu arxivi yaradıldığını bilirik. (Fransanın Luvr Muzeyində isə Osmanlı qoxu arxivi mövcuddur).

Şərq tarix boyunca bütün dinlərin və mədəniyyətlərin beşiyi olmuşdur. Türklərə məxsus çox dəyərli, zaman-zaman tarixin süzgəcindən və təlatümlü dövrlərindən keçmiş bəşəri ənənələri, İslam əxlaqını əsas götürərək qurmuş olduğu dövlət və idarəetmə sistemi, mədəniyyəti Avropa və dünya ölkələri üçün həmişə bir nümunə olmuşdur.

Əkbər Qoşalı:"Dindən əvvəl Sevgi özü Din idi"

Автор: NIGAR1 от 26-03-2016, 11:30
Əkbər Qoşalı:"Dindən əvvəl Sevgi özü Din idi"

Səslər

Sən sağa gedərsən, sol səni səslər,
yatmağa gedərsən, yol səni səslər,
hər səsi çevirib söz etmək olmur,
qəlb kədəri gəzər, dil qəmi səslər.
Eyni yerdən gələr, başqadı adı,
başqadı səs dadı, başqa söz dadı,
səslərin gözəli qara sazdadı,
Kərəmi çağırar, Dilqəmi səslər.
Deyir, söz ölməyir, deyir, səs ölmür.
Bəs öləndən sonra nə üçün gəlmir?
Gəlməyinə gəlir,
eşidilməyir,
yoxsa keçəmməyir kəfəni səslər?!

**********************
Deyirsən ki, mənli günün sualdı

Deyirsən ki, mənli günün sualdı,
deyirsən ki, "..."yəmin" mənəm,
"bəlkə"-siz".
Sənin eşqin gözlərimdən su aldı,
baxammıram sənə doğru "bəlkə"siz...
...Sən evlisən, "günah" deyir, yasa, din.
Bizə görə ölmə, sevgi, yaşa, din!
...Sevgisizdin, nigahlıydın-yaşadın,
indi isə sevgi gəlib-bəlgəsiz...
...Yola çıxdıq, yol hayana çıxacaq?!.
Qafada "din", qəlbdə "sevgi"-
"çıxacaq"...
El ağzından bircə kəlmə çıxacaq:
dindən əvvəl doğulaydız bəlkə, siz!..

**********************

Nə ataya oğuluq

nə ataya oğuluq,
nə oğula atayıq...
nə oğulu atarıq,
nə bir də doğularıq...
atamızdan olmuşuq,
atamız olmamışıq.
atamız, dan-olmuşuq-
atamız, olmamışıq.
...bilirəm, ölüm gələr,
demə "mən ölüm"
gələr,
bir daha Olum gəlməz,
gəlsə də Ölüm gələr!..

**********************

Göy üzündə dövran Aya keçibdi

göy üzündə dövran Aya keçibdi,
köhnə dərdlər təzə aya keçibdi,
elə bil qələmə ayə keçibdi,
gözümü kağızdan ayırammıram.

bir olub iki can – bir doğulmuşuq,
«sıfır» - «ölüm» demək, «bir» - «doğulmuşuq»!
elə bil anadan bir doğulmuşuq,
özümü kağızdan ayırammıram.

mən «ölüm» yerinə - «özüm» yazmışam,
çölümə qış demə, özüm – yazmışam,
baxma ki, indicə özüm yazmışam,
sözümü kağızdan ayırammıram…

Günəş batıb, dövran Aya keçibdi,
köhnə dərdlər təzə aya keçibdi,
elə bil qələmə ayə keçibdi,
gözümü kağızdan ayırammıram.

**********************

Kirpiyimlə ötürmüşdüm mən odu

kirpiyimlə ötürmüşdüm mən odu,
onu gördüm yenə qəlbim oddandı.
Yanan görüb, gülüb, deyib: bu odu!-
Ona deyin, bir eşq adlı oddandı.

Ta onu sev, sevməyirəm, sev, gidi...
Mən sevdiyim qəlbimdəki sevgidi…
Kimdə qaldı, kimə qaldı sevgi, di?!.
Sinəmdəki ürək deyil – oddandı.

Mən odlandım, o nə susdu, nə dindi,
Ürəksizlik, sevgisizlik nə dindi?!.
Deyir, sevgi nə dinsizlik, nə dindi,
Odlanmayan ürəkləri od dandı…

**********************

Dindən əvvəl Sevgi özü Din idi

Dindən əvvəl Sevgi özü Din idi,
Onda aşiq-yardı, onda yar – aşiq.
Əvvəl sözün susma idi, din idi,
İndi isə susmaq olub yaraşıq.

Zaman keçdi, dedik son söz dinindi,
Eşq yolunu kəsib durub din indi.
Ağılda din, ürəkdə eşq. –Din indi!
Bir addım at, bu sərhəddi yar, aşiq!

Əkbər, deyir, odur, bitməz qeylü-qal,
Dilimdə get, ürəyimdə «qal» ki, «qal»…
Qəlb-fərmandar, mən -icraçı, qərar-qal!
Nə deyirsən, həmdəm aşıq, yar, aşıq!?.

kiosk.com.az tap az турбо аз tap.az qab qacaq turbo az oxu az oxu az xeberler www oxu xabaraz новости азербайджана mp3 yukle big az azeri bass indir yukle mp3 mp3 milli az son xeberler xabaraz radikal müxalifət milli.az Azərbaycan xəbərləri dünya xəbərləri aktual hadisələr bu günün xəbərləri BiG.Az - Böyük Azərbaycan en son xeberler Azerbaycan xeberleri 2017 müsavat siyasət iqtisadiyyat azərbaycan hadisə son xəbər dağlıq qarabağ gündəm qəzet ilham əliyev Bakı haqqin az новости ильхам алиев haqqin az азербайджан объявления интим услуг в баку погода в баку hava haqqinda melumat day az day.az Azərbaycandan və dünyadan xəbərlər - Qafqazinfo.az qafqazinfo minimum əmək haqqı 2018 anar nagilbaz porno anar nagilbaz video anar nagilbaz Xəbərlər Araşdırma Müsahibələr Reportajlar Xəbərlər Gündəm Hadisə Siyasət Cəmiyyət İqtisadiyyat İdman Dünya Video Maqazin Müsahibə Media Araşdırma Maraqlı Mədəniyyət Gülən Təhlükə Bank Biznes Enerji Əmlak Tender Vakansiya namiq caniyev a24az niyə quran onun üçün müqəddəs deyil anar nağılbazın video a 24 a24.az Yenicag.Az son dəqiqə ən son xəbər xəbər xəbəri xəbərləri yenicag yeniçağ gündüz kərimov vüqar zifəroğlu qarabag roma canli yayim yenicag zakirə zakirqızı basqın Azərbaycan Aşkın Niderlandın ofisinə bildirib şəhərində Haaqa təşkilatının diaspor Diasporrəhbəri həmçinin Afrin aparılır edilib Hazırda araşdırma əməliyyatından millətindən ardıcıl spy satellite destroyed eu doner kebab north korea missile hit own city arzu nağıyev axar/az axar.az lentaz lent az xabaraz musavat.az xeberler musavat iqtidar 134 nomreli 134 mekteb məktəb nömrəli olay bilmir söyləyir edirəm deyir bilmirəm söylədiyi xəstəsən Yaşamağa davam bilir qollarımı əməlinə qazandırmaq istəyib məktəbli deyən kəsirəm Bunları Cavidan Anasının sinif xarakterli hərəkətləri cinayət oxuyan zorakılıq aidiyyatlı bağlı orqanlara şikayət şəhər daxil hadisə vermis naziri müdafiə Dadaş Rzayevin nəvəsidir prokurorluğunda bağlı Təhsil sinfində hüquq hadisə yayıb olmuş oxuyan cinayət mühafizə əlaqədə yerləşən ayının otağında dekabr cinsi geyinmə soyunub idman zalının